آرنو دولاگرانژ
استقرار نيروهاي فرانسوي در آب هاي خليج فارس و در نزديکي تنگه هرمز، حرکتي است که تا سال 2009 به تحقق خواهد پيوست. کاخ اليزه روز 15 ژانويه تأکيد کرد که يک پايگاه دائمي و مشترک بين سه نيروي زميني، هوايي و دريايي ارتش فرانسه تا سال 2009 در ابوظبي تأسيس خواهد شد. در زمان سفر نيکولا سارکوزي به امارات متحده عربي، قراردادي غيررسمي در اين زمينه بين فرانسه و اين کشور به امضا رسيد. قرار است اين پايگاه، طي اين پروژه جاه طلبانه، به يک يگان دريايي ويژه نيز تجهيز شود. در مجموع، 400 تا 500 نفر از نيروهاي مسلح فرانسه در اين پايگاه که در مرکز رويارويي هاي خاورميانه قرار دارد حضور خواهند يافت.
از نظر سياسي، اين تصميم گيري بسيار حائزاهميت است، به ويژه اينکه از زمان انتخاب سارکوزي به سمت رياست جمهوري فرانسه موضع اين کشور نسبت به ايران شدت يافته و تنش هاي ديپلماتيک با دولت تهران تشديد شده است. اين تصميم از نظر استراتژيکي نيز بسيار اهميت دارد. در حقيقت مي توان گفت که فرانسه در صورت وقوع درگيري در منطقه تقريباً به طور خودکار در اين رويارويي حضور خواهد داشت. تأسيس اين پايگاه دائمي به صراحت در مفاد پيمان تدافعي که در سال 1995 بين فرانسه و امارات متحده عربي منعقد شده آمده است. يک منبع ديپلماتيک در اين رابطه اظهار داشت: "اين يک توافق نامه تدافعي بسيار تنگاتنگ است و از توافق نامه اي که در اين رابطه با قطر منعقد شده بسيار کامل تر است."
فشار واشنگتن
فرانسه در منطقه خليج فارس به وضوح از يک آستانه ژئوپليتيکي گذشته است. اکنون مدت بسيار زيادي است که ناوها و کشتي هاي فرانسوي به طور دائم در خليج فارس حضور دارند و در کشورهاي اميرنشين لنگر مي گيرند. به علاوه، يگان ها و هواپيماهاي فرانسوي نيز به طور مرتب در اين منطقه به مانورهاي نظامي و تاکتيکي مي پردازند و فرماندهان و مربيان فرانسوي نيز به آموزش هاي نظامي مشغول اند: آموزش خلبانان هليکوپتر در امارات، يگان هاي پليس در قطر و ...
همين منبع مي افزايد: "ولي حضور اين آموزش دهندگان بسته به شرايط کاملاً متغير است و در واقع به روند ديپلماتيک بستگي دارد. هرگاه قصد داشته باشيم محتاطانه رفتار کنيم تعداد اين نيروها را کاهش مي دهيم. ولي پايگاه مقوله ديگري است؛ زماني که تعدادي نيرو در يک پايگاه حضور دارند ديگر نمي توان تعداد آنان را کاهش داد." البته درصورت وقوع درگيري، اين خطر وجود دارد که اين افراد مورد هدف تروريست ها و يا موشک هاي ايراني قرار گيرند. تأمين ضمانت هاي امنيتي در اين زمينه نيز طي مذاکرات آتي بين ابوظبي و پاريس انجام خواهد شد.
در پاريس نظر بر اين است که تأسيس اين پايگاه به دنبال درخواست هاي امارات صورت گرفته و نه برعکس. اميرنشينان حوزه خليج فارس به منظور محدود نکردن شرکاي خود در زمينه خريد تسليحات و همکاري هاي نظامي تنها به ايالات متحده بسنده نکرده اند. فشارهاي واشنگتن بسيار شدت يافته: بحرين پذيراي ناوگان پنجم ارتش امريکا و قطر پذيراي فرماندهي مرکزي ارتش و مرکز عمليات هوايي اين کشور شد. در واقع تمامي هواپيماهاي نيروهاي ائتلاف که عراق و افغانستان را بمباران مي کنند در اين پايگاه مستقر هستند. به علاوه، جدا از تجهيزات هوايي موجود در امارات [شهر الظفره در نزديکي ابوظبي] و عمان، نبايد فراموش کرد که پايگاه هاي بسيار وسيع نيروي زميني امريکا در کويت و تعداد 5000 سرباز امريکايي در پايگاه العديد قطر نيز مستقر شده اند.
از طرف ديگر، مقامات اماراتي همواره به سوي پاريس گرايش داشته اند تا به سوي کشورهاي ديگر. هر ساله مانورهاي مشترک بين اين دو کشور انجام مي شود و فرانسوي ها بر يک تيپ اماراتي حاضر در کوزوو نظارت دارند. ولي همکاري هاي مشترک ميان اين دو کشور بيش از هر چيز در حوزه خريد تسليحات نمود پيدا مي کند. مسؤولان اماراتي هواپيماهاي ميراژ فرانسه را خريداري کرده اند [و همچنين اف 16 امريکايي در سال 1999] و درحال حاضر تعداد تانک هاي لوکلر اين کشور از ارتش فرانسه نيز بيشتر است. هيچ شکي نيست که پاريس اميدوار است اين پايگاه بي سابقه قراردادهاي بسيار خوبي را براي فرانسه به ارمغان آورد.
منبع: فيگارو، 18 ژانويه