روز گذشته در برلين اعضاي گروه 1+5 پيش نويس تحريم هاي جديد عليه ايران را تصويب کردند. اين پيش نويسي است که قرار است با موفقيت، به تصويب همه اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل برسد.
اين سومين و شديد ترين دور تحريم ها عليه ايران است که مربوط به محدود کردن سفر ايراني ها(يا شايد ديپلمات هاي جمهوري اسلامي ايران) و مسدود کردن دارايي ها است که شايد موارد ديگري هم در آن گنجانده شده باشد.
به نظر مي رسد که آمريکايي ها بيش از همه راضي شده اند زيرا اين بار با مخالفت چين و روسيه مواجه نشدند؛ اگرچه هفته گذشته دولت بوش، هيئتي را براي فشار آوردن به چين، به اين کشور فرستاد. با اين حال چين و روسيه اعلام کرده اند که اگر تحريم هاي اقتصادي بيشتري در جلسه شوراي امنيت سازمان ملل، متوجه ايران بشود، مخالفت خواهند کرد.
چيني ها و روس ها روي دو ميز بازي مي کنند: از يک طرف وانمود مي کنند که به حرف آمريکايي ها گوش مي دهند، از طرف ديگر به تجارت با ايران ادامه مي دهند. ايران سومين توليد کننده نفت جهان است و چين قصد دارد 2 ميليارد دلار در حوزه نفتي جديدي در ايران، سرمايه گذاري کند. ايران براي روسيه نه تنها يک خريدار فن آوري هسته اي محسوب مي شود، بلکه مهره اي مهم در بازي بزرگي است که با آمريکا بازي مي کند.
روز گذشته، ماسيمو دالما، وزير امور خارجه ايتاليا در جريان معرفي نسخه جديد مجله لايمز (مجله ايتاليايي درباره ژئو پلتيک) در شهر رم، اعلام کرد که صادر کردن قطعنامه جديد عليه ايران بدون گذاشتن پيش شزط و بدون توجه به اينکه ايران غني سازي اورانيوم را به تعويق انداخته است، کار جسورانه اي است.
ايران مهم ترين شريک تجاري ايتاليا محسوب مي شود و اين فقط به دليل نفت نيست، بلکه جمعيت 70 ميليوني ايران، مصرف کنندگان احتمالي محصولات ايتاليايي هستند. در اين بازي سود سرشاري وجو دارد که باعث شده باراک اوباما، يکي از کانديداهاي دموکرات ها در انتخابات رياست جمهوري آمريکا، حتي فرضيه مذاکره و برقرار کردن ارتباط بدون قيد و شرط با ايران را مطرح کند.
شايد در بحث مطرح شده توسط دالما، اين نکته بيش از هر چيز خودش را نشان مي دهد: بيرون گذاشته شدن ايتاليا از جلسه برلين. عدم حضور ايتاليا در جلسه برلين تصميمي نيست که دولت پرودي گرفته باشد، بلکه تصميم دولت قبلي ايتالياست.
منبع: لاستامپا 23 ژانويه