برآوردهاي هفته پيش سازمان امنيت ملي ايالات متحده که "با اطمينان بالايي" از توقف تلاش ايران براي تهيه بمب هسته اي در سال 2003 گزارش داده عکس چيزي است که همين سازمان حدود دو سال پيش مبني بر تلاش حکومت ايران در توسعه سلاح هسته اي اعلام کرده بود.
واکنش ها به برآوردهاي سازمان امنيت ملي در داخل آمريکا بسيار شفاف تر از جمله بندي هاي گنگ و پراکنده خود گزارش بوده است. بنا بر نظر سنجي راسموسن و به دنبال انتشار يافته هاي سازمان امنيت با ضريب اطمينان بالا، آمريکايي ها اين که ايران تلاش خود را براي دستيابي به سلاح هسته ي متوقف کرده است، باور نمي کنند.
احتمالاً در مقايسه با ضريب هوش کساني که اجزاي اين گزارش را کنار هم گذاشته اند، مردم عاقل تر هستند. مخصوصاً اينکه ايران مملو از نفت، با وجود اينکه به هيچ منبع ديگر انرژي نياز ندارد، همچنان به کار غني سازي اورانيوم ادامه مي دهد. اين فرايند مي تواند براي توليد بمب هسته اي با مقاصد تروريستي به کار رود و يا اينکه در ساخت سريع تجهيزات هسته اي استفاده شود.
آيا در صورتي که ايران همچنان مشغول کار بر روي توليد يک بمب باشد، درحاليکه سرويس هاي امنيتي ما به دنيا اطمينان داده اند چيز مهمي وجود ندارد، شرايط براي ما بازنده – بازنده نخواهد بود؟
پاسخ مثبت است – اما کمي پيچيده تر از اينهاست، زيرا کل دنيا بعد از گزارش سازمان امنيت ملي در سال 2005، حتي بيش از مندرجات خود اين گزارش جديد متحول شده است.
دو سال پيش، خشم فزاينده اي که همزمان با جنگ عراق به وجود آمد، شرايط را در مسيري قرار داد که ايران به شکل يک "برنده" واقعي از آن خارج شود. صدام حسين، به عنوان دشمن ايران از سر راه برداشته شد و اين کشور از طريق گروه هاي تروريستي شيعه، موفق به تضعيف وضعيت ايالات متحده در عراق شد.
در همين حال با سرگرم شدن آمريکا در عراق و سپس جدا شدن غرب از ايالات متحده در آنجا (همانطور که آلمان و فرانسه ما را در آنجا تنها گذاشتند)، تهران مهلت لازم را براي درست کردن مشکل در غزه و لبنان و از طريق حمايت هايشان از حزب الله و حماس به دست آوردند.
با انتخاب احمدي نژاد به عنوان رييس جمهور در سال 2005، ايالات متحده در وجهه خارجي با يک هديه خدادادي روبرو شد. ديگر لازم نبود به دنيا درباره ايراني هاي زير کاه و وضعيت خطرناک و نا امن ايران هشدار دهيم. احمدي نژاد گزافه گو، خودش همه اين کارها را براي ما انجام داد.
وقتي او از توهم خود در پلک نزدن اعضاي سازمان ملل موقع سخنراني اش، يا لزوم محو شدن اسراييل از نقشه جهان حرف زد، دنيا فهميد که اين مرد يا يک ديوانه مسلم است يا ترسناک است – شايد هم هر دو.
الان در فرانسه و آلمان، دولت هاي طرفدار ايالات متحده بر سر کار هستند. هر دو از ايران هراس دارند. اين قابل درک است زيرا هر دوي اين کشورها بر خلاف ما، به زودي در تيررس جديدترين موشک هاي ساخت کره شمالي در اختيار ايران قرار خواهند گرفت.
در همين حال، يکي ديگر از منافع خاورميانه اي ايران مورد حمله قرار گرفته است. حزب الله همچنان سرگرم پاکسازي ويرانه هاي جنگ سال 2006 با اسراييل است. اين ترميم ها براي ايراني هاي مشوق آنها، ميلياردها هزينه در بر دارد. از طرف ديگر، اسراييل ثابت کرده قادر است به آساني تاسيسات نظامي سوريه را نابود کند. حمله اخير اسراييل به تاسيسات مشکوک هسته اي سوريه، تحسين همگان را برانگيخت.
اوضاع عراق هم در حال آرام تر شدن است. عملکرد دولت دموکراتيک با اکثريت شيعه اين کشور به طور فزاينده اي به صورت وطن پرست ها عمل مي کند تا افراد سينه چاک ايران.
همه اعراب سني خاورميانه هم مشغول صف آرايي در مقابل ايران هستند. آنها از توسعه هسته اي رقيب قديمي شان که خود مي تواند منجر به سرنگوني آنها يا قطع جريان صدورنفت، مي ترسند.
از سوي ديگر در داخل ايران هم اوضاع سال به سال بدتر مي شود. اين کشور ميلياردها دلار صرف حمايت از تروريسم و برنامه توليد بمب هسته اي کرده و حالا مردم مي شنوند اين برنامه متوقف شده است. مردم هنوز متحير هستند که چرا بنزين جيره بندي شده بااينکه قيمت نفت به 90 دلار در هر بشکه رسيده است. اگر دولت نمي تواند در زمان بالاترين قيمت ها ي نفت مردم را خوشحال نگه دارد، وقتي بازار نفت خراب شود چه کار خواهد کرد؟
درحاليکه انزواي اقتصادي ايران ادامه دارد و کشور از نظر بين المللي وجهه بدتري پيدا مي کند، ناآرامي ها در برابر دولت ادامه دارد. يکي از اين ها مربوط به تظاهرات هفته پيش در دانشگاه تهران بود که شعار معروف "آزاد زندگي کن يا بمير" بر روي پلاکاردها بود.
ما در برابر اين تصوير تيره و تار از ايران و نيز درباره موضوع برنامه هسته اي چه کار بايد بکنيم؟
با ارزيابي هاي جديد امنيتي، هم پيمانان ما به آرزويشان هم رسيدند و هم نرسيدند. احتمالاً آن ها تحريم هاي بيشتر را ترجيح داده و از وزنه قدرتمند نظامي آمريکا کاسته شده و اين موضوع آمريکا را تحت فشار قرار داده است.
اما براي هم پيمانان ما اين کابوس هميشه باقي خواهد ماند که يک ايران پنهانکار، الان فکر مي کند دستش براي به پايان رساندن مسير هسته اي باز گذاشته شده است. اين چيزي است که آنها را بيش از ايالات متحده در معرض خطر قرار مي دهد.
منبع: واشنگتن تايمز – 15 دسامبر