سام براون بک
وقتي که ارزيابي جديد سازمان ملي اطلاعات آمريکا (ناي)، نتايج مهم ارزيابي هاي گذشته را وارونه مي کند، تجديد نظر در سياست آمريکا يک وسوسه طبيعي بنظر مي رسد. شايد سياست ايران ما بايد با توجه به ارزيابي جديد هفته گذشته تعديل شود. اما قبل از رسيدن به اين نتيجه که تغييرات کلي درست هستند، ما بايد ارزيابي کنيم که چه چيز تغيير کرده و چه چيز ثابت مانده است.
اولاً، همانطور که ناي اعتراف کرده، طبيعت رژيم ايران تغيير نکرده است. اکثر سران مهم ايران همچنان معتقدند که تسليحات اتمي باعث پيشرفت اولويت هاي سياست خارجي آنهاست. اين اولويت ها – از جمله نابودي اسرائيل، بي ثبات کردن عراق و فشار بر همسايگان سني عرب – با منافع ما در خاورميانه آرام، باثبات و دموکرات در تضادند.
دوماً، عواقب ايران هسته اي همواره شديد خواهد بود. نطق ضداسرائيلي رژيم ايران، اين احتمال را که اين کشور در صورت دستيابي به تسليحات اتمي، استفاده از آنها را مد نظر قرار دهد، افزايش مي دهد. حتي اگر بتوان مانع از استفاده ايران از تسليحات اتمي شد، باز هم صرفا ً در اختيار داشتن اين تسليحات، توانايي ما را براي جلوگيري از روش هاي متعارف تعرض و تجاوز، مانند بستن تنگه هرمز و يا تهديد کشورهاي همسايه خليج فارس، پيچيده خواهد کرد. به علاوه، ايران هسته اي بلافاصله به بزرگترين نگراني جهان درباره تکثير و گسترش سلاح هاي اتمي تبديل خواهد شد و احتمالا ً جرقه رقابت تسليحاتي با رقباي عرب خود را خواهد زد.
سوماً، ارزيابي جديد، که وسعت آن محدود است، نمي تواند اهداف کلي آمريکا را درباره ايران تغيير دهد. ما بدنبال يک ايران آزاد و باز هستيم که از تروريسم حمايت نکند و همسايگان خود را تهديد ننمايد. تا زماني که ايران رفتار خود را تغيير ندهد، ثبات در خاورميانه برقرار نخواهد شد، امري که پس از ساخت و دستيابي اين کشور به سلاح اتمي ممکن نخواهد بود.
در تحليل نهايي، سران ايران معتقدند که از دستيابي به تسليحات اتمي سود مي برند. اينکه آيا برخي از بخش هاي برنامه تسليحات اتمي ايران به حال تعليق درآمده اند يا نه، ممانعت از دستيابي اين کشور به تسليحات اتمي بايد همچنان اولين اولويت باقي بماند. ما ايران را، با موفقيت هاي مختلف، با چند تاکتيک از جمله انزواي مالي و ديپلماتيک اين کشور و تهديد به استفاده از زور تحت فشار گذاشته ايم. ما بايد اين تلاش را ادامه دهيم. جهان حامي صلح بايد اين تلاش را ادامه دهد. ما براي قدرت بخشيدن به ملت ايران براي تغيير طبيعت رژيم خود از درون، نسبتاً زمان و انرژي چنداني صرف نکرده ايم. اگر ناي بدرستي تعليق بخشي از برنامه هسته اي ايران را به تصوير کشيده است، ما بايد از زمان بيشتري براي قدرت بخشيدن به ملت ايران براي برقراري دموکراسي استفاده کنيم.
آمريکا مي تواند به چند طريق به ملت ايران کمک کند. اولا ً، ما بايد پول در اختيار آن دسته از مخالفاني بگذاريم که بدنبال کمک ما هستند. اعتراض هاي بلند رژيم ايران در خصوص کمک هاي مالي آمريکا در حمايت از دموکراسي، فقط نشان دهنده ترس اين رژيم از ملت خود است. دوما ً، ما بايد نماينده ويژه اي را در وزارت امور خارجه آمريکا تعيين کنيم تا با حاميان دموکراسي همکاري کند و سياست هاي دولت آمريکا را در خصوص حمايت از تلاش هاي اصلاح طلبانه ايرانيان آزادانديش هماهنگ نمايد.
ناي براي تغيير اين ارزيابي که ما بايد از ايران هسته اي جلوگيري کنيم، هيچ اقدامي نکرده، اما سران مهم ايران را بعنوان مهم ترين عامل در اتمام تلاش هاي اين کشور براي دستيابي به تسليحات اتمي شناخته است. قدرت بخشيدن به ملت ايران براي تغيير رفتار رهبران خود از اهداف سياست آمريکا حمايت و از عواقب هولناک ايران هسته اي جلوگيري خواهد کرد. مناظره بر سر سياست ايران همچنان ادامه خواهد يافت، اما قدرت بخشيدن به ملت ايران گامي است که ما بايد اکنون بلندتر از گذشته برداريم.
منبع: نيويورک سان، 18 دسامبر،