رابرت بائر
برخلاف گذشته اکنون ديگر مشخص گرديده است که دولت بوش توان حمله به ايران را ندارد. با رسيدن بهاي بنزين به 4 دلار در هر گالن و افزايش تقريبي آن در هر روز، ايران بطور مجازي و حقيقي آمريکا را در منگنه قرار داده است. وسوسۀ دولت بوش تا اين اندازه نيست که وعدۀ ايران را، در صورت حمله به اين کشور، براي "نابودي" خاورميانه امتحان کند.
ايرانيان براي شناساندن مواضع خطر کم نگذاشته اند. در صورتي که آمريکا يا اسرائيل يک بمب بر روي يکي از راکتورهاي هسته اي ايران و يا اردوگاه هاي آموزش نظامي اين کشور بيندازند، ايران با شليک سيل موشک هاي سيلکورم چين بسوي تانکرهاي مستقر در تنگه هرمز و تأسيسات نفتي اعراب، صادرات نفت خليج فارس را تعطيل خواهد کرد. بدترين حالت ممکن اين است که هفده ميليون بشکه نفت از بازارهاي جهاني کم شود.
يک بورس باز نفت به من گفت، در صورت حمله به ايران بهاي نفت ظرف چند دقيقه به 200 دلار در هر بشکه خواهد رسيد. اما خبرگزاري فارس، رقم اين افزايش را 300 دلار در هر بشکه اعلام کرده است. از او سؤال کردم اگر حق با ايران باشد، معناي اين افزايش چه خواهد بود؟ او گفت: "يک گالن بنزين 4 دلاري معادل با نفت 100 دلاري است. در صورتي که بهاي نفت به 300 دلار در هر بشکه برسد، يک گالن بنزين 12 دلار خواهد شد و در نيوارک، لوس آنجلس، هارلم، اوکلند، کيليولند، ديترويت و دالاس ناامني و هرج و مرج بوجود خواهد آمد."
به هر حال چه بهاي نفت 200 دلار باشد يا 300 دلار، بوش نمي خواهد رئيس جمهوري باشد که کاخ سفيد را در مخمصه اندازد. اما اقدامات تهديدآميز ايران فقط به نفت محدود نمي گردد. ايرانيان واقعا ً معتقدند که با تسليم و حمايت شيعيان عراق، ما و خطوط تدارکاتي ما را در اين کشور به گروگان گرفته اند. شرايط بلافاصله تغيير خواهد کرد به ويژه اگر قرار باشد ما از خاک عراق براي حمله به ايران استفاده کنيم. به گزارش خبرگزاري فارس، "مبارزان عراقي با يکديگر متحد خواهند شد و ويتنام 1968 را تکرار خواهند کرد."
موارد ياد شده بسيار هشدار دهنده بنظر مي رسند و ايران در بيان آنها کاملا ً جدي است و بنظر مي رسد مؤثر هم واقع شوند. بوش روز سه شنبه بجاي اشاره به حمله به ايران از چشم انداز تحريم هاي جديد بر ضد اين کشور سخن گفت.
آيا اسرائيلي ها، که در قياس با آمريکا چيزي بيش از بهاي بنزين در نظر دارند، قصد آغاز حملۀ بازدارنده به ايران را دارند؟ يک قانون غيرقابل تغيير خاورميانه اين است که هرگز آمادگي اسرائيل را براي به دست گرفتن ابتکار عمل از نظر دور نکنيد. اما يک مقام جنگ طلب اسرائيل که روابط نزديکي با وزير دفاع اين کشور دارد، به من گفت، موضوع حمله به ايران را فراموش کنيد. او گفت: "اسرائيل شانسي براي انجام هيچ اقدامي ندارد. شايد پس از انتخابات آمريکا و رئيس جمهور جديد اين کشور دري گشوده شود، اما آن هم جاي ترديد دارد. واشنگتن طاقت يک جنگ ديگر را ندارد."
اسرائيل نمي تواند به تنهايي به ايران حمله کند و اهداف اين کشور را محدود نمايد؛ اسرائيل به حمايت قدرت کامل نظامي آمريکا نياز دارد. بنابراين، اسرائيل تنها مي تواند عرض اندام کند و اميدوار باشد که تحريم هاي جديد بر ضد ايران مؤثر واقع شوند.
منبع: تايم، 11 ژوئن