PersianMarin سال2567

آشنائی با 11 نواع مواد مخدر

2008-07-07T07:32:00.000-07:00

آمفتامین

پرشین مارین ،در این قسمت سعی داریم به بررسی و شرح ماده مخدر آمفتامین بپردازیم.

آمفتامین نوعی ماده مخدر است که معمولاً به صورت پودر یا قرص قابل حل و یا بلعیدنی مورد استفاده قرار می گیرد.

این داروها جز دسته موادمخدر هیجان آور یا مهیج ها هستند که باعث می شود پس از مصرف احساس پر انرژی شدن به مصرف کننده دست داده و احساس ضعف و گرسنگی را در او سرکوب و پنهان و برای همین بیشتر از سوی افرادی مورد استفاده قرار می گیرد که قصد دارند وزن خود را بکاهند.

اگرچه این مواد پس از مصرف احساس کرختی و ناتوانی را از بین می برد اما استفاده طولانی مدت و اعتیاد به آن باعث از بین رفتن اثر دارو در بدن و بازگشت حالت خستگی و بی حوصلگی شدید به فرد مصرف کننده می شود.

متامفتامین که شامل کریستال، شیشه، یخ، پی ویتنا می شود نوعی امفتامین است که بشدت بر فعالیت سیستم عصبی اثر گذاشته باعث ایجاد شوک های خطرناک می شود.

امفتامین ها می تواند برای بیماری های خاص از سوی پزشک تجویز شود اما استفاده غیر از این راه، غیرقانونی و جرم است. این ماده مخدر در ردیف ماده مخدر دسته بندی شده اما اگر به صورت تزریقی استفاده شود در گروه A جای دارد.

حداکثر جریمه برای مجرمانی که امفتامین را به صورت تزریقی استفاده می کنند در امریکا حبس ابد است.

نیترات های باتیل و امیل

در ادامه آشنایی با موادمخدر ،این بلای خانمان سوز، به بررسی موادمخدر نیترات های امیل و باتیل می پردازیم.

نیترات های امیل و باتیل از نظر ترکیب شیمیایی مشابه هستند. هر دو مایعاتی زردرنگ و شفاف هستند و در صورتی که تازه باشند بوی شیرینی می دهند.

این مواد اغلب در شیشه ها و بطری ها به فروش می رسد. گازی که از این مایع متصاعد می شود احساس سرمستی و نشاط و آرامش حدود 5 دقیقه به مصرف کننده دست می دهد .این ماده مخدر زمان اوج لذت جنسی و به اصطلاح اورگاسم را افزایش می دهد اما پس از آن عوارضی نظیر سردرد و سرگیجه به سراغ مصرف کننده می آید. این موادمخدر هم از دسته هیجان آورها هستند.

اگرچه نیترات های امیل و باتیل تا جولای 1996 هیچ ممنوعیتی نداشت و آزادانه در فروشگاه ها ی امریکابه فروش می رسید اما پس از آن پلیس و مقامات محلی بر فروش و مصرف آن نظارت شدید به عمل آورده و با مصرف کننده وشرکت های تولید و فروشندگان آن برخورد قانونی کردند.

باربیتوریت یاخواب آورها

در ادامه آشنایی با مواد مخدر ،این بلای خانمان سوز به بررسی ماده مخدر باربیتوریت یا خواب آورهای می پردازیم .

باربیتوریت ها یا خواب آورها به افراد کمک می کند آرام بگیرند و به خواب بروند .

این مواد بصورت کپسول های حاوی پودر به فروش می رسند .

افرادی که این مواد را مصرف می کنند اغلب آن را درکنار مواد پریشان کننده نظیر الکل استفاده می کنند .آنها این مواد را جهت استعمال تزریق می کنند و اگر بیش از حد به بدن وارد شود مرگبار و مهلک است .

استفاده بیش از حد این ماده که منجر به مرگ می شود در صورت ترکیب با الکل به طور حتمی مرگبار خواهد بود .

این خواب آور ها شامل داروها ی مسکن ، باربز، بلوز ، ردز می باشند

حشیش

در ادامه آشنایی با بلای خانمان سوز مواد مخدر به بررسی ماده مخدر حشیش می پردازیم .

حشیش ، ماده مخدری است که بیشترین مصرف کننده در جهان را به خود اختصاص داده و نزدیک به 5/2 درصد از جمعیت جهان یعنی معادل 140 میلیون نفر ازحشیش استفاده می کنند.

حشیش به شکلهای متفاوت از جمله جامد ، گیاهی و روغنی یافت می شود.

انواع مختلف این ماده مخدر تنوع در قدرت و نحوه مصرف را به همراه دارد .این ماده مخدر در سیگار و پیپ وحتی در چای و بیسکویت جاسازی و استفاده می شود .

حشیش به ویژه نوع گیاهی آن باعث گیجی و سردرگمی شده و احساس آشفتگی ، کلافگی به مصرف کننده دست می دهد . حشیش جزو توهم زاها دسته بندی می شود .

استفاده از حشیش فراموشی را به سراغ مصرف کننده آورده و این توهم را برای او ایجاد می کند که زمان به کندی در حال گذران است .

استفاده از حشیش پیش از رانندگی بسیار خطرناک و در بسیار ی از موارد مرگبار اعلام شده است .

کوکائین

در ادامه سلسله مباحث آشنایی با بلای خانمان سوز موادمخدر به بررسی کوکائین می پردازیم.

کوکائین ماده مخدری است که با عنوان گیاه کوکا در امریکای جنوبی کشت می شود.

برای قرنها، شهروندان امریکای جنوبی، در جشن های سنتی، مهمانی ها، اوقات فراقت و حتی سر کار و یا در منزل، برگ های این گیاه را به صورت آدامس می جویدند.

کوکائین همانند ماده مخدر امفتامین در دسته مهیج ها یا هیجان آورها تقسیم بندی می شود. این ماده مخدر به صورت استنشاقی، محلول در آب یا حتی به صورت تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد.

این ماده مخدر باعث افزایش آرامش روحی و بالا رفتن انرژی و دست دادن نوعی اعتماد روانی می شود.

کوکائین که به صورت سیگار نیز مورد استفاده قرار می گیرد مانند کریستال های کوچکی است که داخل تنباکو، سیگار یا پیت جاسازی شده و تا 15 دقیقه استعمال آن طول می کشد.

کوکائین در دسته A موادمخدر طبقه بندی شده و حداکثر مجازات که متوجه متخلفان در رابطه با کوکائین صادر می شود حبس ابد یا پرداخت جریمه است.

اکستازی

در ادامه مباحث آشنایی با موادمخدر به بحث در مورد اکستازی یا داروهای روان گردان می نشینیم.

اکستازی ترکیبی از ماده مخدر آمفتامین و اسید "ال ای دی" است که نام علمی آن "متیلن دی اکسی - متامفتامین" یا "ام دی ام ای" است این ماده تا سال 1980 در انگلیس به عنوان یک داروی عمومی و مجاز مورد استفاده قرار می گرفت.

اکستازی مانند ماده مخدر امفتامین در گروه هیجان زاها دسته بندی می شود.

گزارشاتی که از مرگ و میر ناشی ازا ین ماده مخدر اکستازی که آمار پائینی هم نیست حاکی از آن است که مصرف زیاد اکستازی و ترکیب آن با حرکات موزون رقص در هوای گرم و بسته باعث بروز سکته قلبی در مصرف کنندگان می شود.

از آنجاییکه مصرف اکستازی باعث کاهش میزان اکسیژن خون می شود مصرف آن با مشروبات الکلی نیز مهلک و کشنده است. و تنها مصرف ساعتی یک لیوان آب و قرار گرفتن در محیط باز شاید بتواند به قربانیان مصرف کنندگانی که در حال مرگ هستند تا حدودی کمک کند.

اکستازی در شکل های متفاوت به صورت قرص یا کپسول و با پوشش متنوع به فروش می رسد.

گفتنی است، بسیاری از اکستازی های موجود که به فروش می رسد جعلی و تقلبی بوده و درصد کمی از آنها با ماده "ام دی ام ای" ترکیب شده و بیشتر این قرصها مواد ترکیبی دیگر را در بر دارد که بسیار کشنده و مهلک است.

مصرف کنندگان بلافاصله پس از استفاده از اکستازی احساس بی حالی و بیماری کرده و دائم گلو و دهانشان خشک می شود اما پس از گذشت چند دقیقه احساس سرمستی و نشاط و راحتی کرد و احساس نزدیکی بیشتر با اطرافیان و دوستان می کنند.

استفاده از این دارو باعث ایجاد حس عصبانیت، پرخاشگری، اضطراب و توهم می شود.

قارچ جادویی

پیرو سلسه مباحث آشنایی با مواد مخدر در ادامه به بررسی قارچ های جادویی می پردازیم .

، قارچ های جادویی یا مقدس طی قرنهای متمادی در جشهای مذهبی بومیان امریکا مورد استفاده قرار می گرفت . این قارچ های جادویی یا مقدس بیشتر از 100 نوع و گونه که از نظر ترکیب و تاثیر همانند ماده مخدر ال اس دی است .

رنگ این قارچ ها آبی و یا سبز آبی است که بیشتر در فصل پائیز و در امریکا قابل کشت و رشد است .

این ماده مخدر معمولا خشک می شود و پس از ترکیب با چای مصرف می شود و تاثیر آن که گاهی نیز بصورت خوراکی مصرف می شود تا 6 ساعت به طول می انجامد .

این ماده مخدر اگر به صورت خوارکی مصرف شود بسیار مهلک و کشنده است .

هروئین

در سری مباحث اشنایی با بلای خانمان سوز مواد مخدر قصد داریمدر ادمه به بررسی درباره هروئین بنشینیم .

هروئین ماده مخدر تشکیل شده از تریاک است که اغلب بصورت سیگار یاتزریقی مورد استفاده قرار می گیرد .

تزریق هروئین تغییرات شدید را به طور ناگهان بر دستگاه گردش خون گذاشته و بسیار سریع و مستقیم اثر می کند .

بسیاری از مصرف کنندگان پس از استفاده احساس بیماری می کنند اما معتادان به این ماده مخدر اذعان می کنند با مصرف این ماده مخدر احساس آرامش و آسودگی به آن ها دست می دهد.انقدر که آنها را به مصرف بیشتر ترغیب می کند.

هروئین مانند دیگر مواد مخدر ترکیب شده با تریاک درد را کاهش داد و باعث ایجاد احساس راحتی در عضلات و مفاصل می شود.

هروئین اغلب با موادی فروخته شده یا مورد استفاده قرار می گیرد که بتوان آن را بصورت تزریقی استفاده کرده و تزریق هروئین تحمل معتاد در برابر درد را به حد چشمگیری افزایش داده اما پس از مدتی اثر دارو از بین رفته و معتاد به حال اول باز می گردد.

هروئین در دسته A مواد مخدر طبقه بندی شده و حداکثر متخلفان در مورد مصرف خرید و فروش و نگهداری و قاچاق این ماده مخدر حبس ابد یا پرداخت جریمه است .

خت

در پی مباحث مواد مخدر، این بلای خانمان سوز به توضیح ماده مخدر " خت" می پردازیم.

ماده مخدر" خت" سالهای سال است که در کشورهای افریقایی ، یمن ، سومالی ، اتیوپی مورد استفاده قرار می گیرد .

هنگامی که خت مانند آدامس جویده می شود تاثیری مشابه با مواد مخدر امفتامین دارد.

این دارو که باعث تغییر رنگ دندانها و لثه می شود ، گاهی به سرطان دهان می انجامد ولی هنوز به صورت قانونی در برخی کشورهای افریقایی مورد استفاده قرار می گیرد .

شکل ظاهری ماده مخدر خت همانند چای سبز است که برگها و گلهای آن خاصیت اعتیاد آور دارد .

این ماده مخدر در مناطق بومی شرق افریقا کشت شده و استفاده می شود.

ال اس دی

به دنبال بررسی انواع موادمخدر به بحث درباره "ال اس دی" می پردازیم.

ال اس دی نظیر ماده مخدر قارچ جادویی بسیار قوی است و بر دیدار و شنیدارتغییراتی ایجاد می کند.

این تغییرات ممکن است شامل بد شکل کردن، عجیب غریب کردن یا حتی زیبا جلوه دادن تصاویر و صداها باشد.

حتی ممکن است هنگام استفاده از آن فرد دچار اضطراب ،سردرگمی ونگرانی شود به ویژه اگر در مکانی غریب و ناآشنا مورد استعمال قرار گیرد.

این ماده مخدر پس از مصرف باعث ایجاد تغییرات در حالت فیزیکی بدن نمی شود اما تاثیر منفی آن بر روح و روان به حدی است که فرد پس از مصرف در صورت رانندگی حتماً حادثه مرگبار را رقم خواهد زد چرا که تاثیر آن از6 تا 12 ساعت به روی فرد مانده و قابلیت تصمیم گیری را از فرد سلب می کند.

ال اس دی در طبقه A ماده مخدر دسته بندی شده و حداکثر مجازات برای متخلفان در این رابطه وجود دارد.

سولونت ها یاافشانه ها

در سری مباحث آشنائی با مواد مخدر در به توضیح درباره سولونت ها یا افشانه ها می پردازیم.

سولونت ها دردسته مواد مخدر پریشان کننده ها طبقه بندی می شوند.

مصرف این ماده مخدر احساس شادی ، سبک سری، سرمستی و گاهی گیجی و بیماری می دهد. اثر این دارو یک ساعت در بدن دوام داشته و آمارها نشان می دهد یک پنجم جوانان انگلیسی ، به این مواد معتادند.

این مواد بصورت استنشاقی مصرف شده و به عنوان مایع مشتعل د رگاز فندک کاربرد دارد که بسیار مهلک و مرگبار است .

گاز بوتان که همراه این ماده در گاز فندک به کار می رود باعث مسدود شدن راه تنفس و آسیب رساندن به دستگاه تنفسی می شود و در موارد شدید به سکته های قلبی می انجامد.

استروئید ها

در سلسله مباحث توضیح مواد مخدر به بررسی استروئیدها می پردازیم .

استروئید ها داروهای هورمنی هستند که بصورت تزریقی در عضلات مورد استفاده قرار می گیرند این داروها اغلب مورد مصرف وزنه برداران و بدن سازان به منظور تقویت عضلات قرار می گیرد.

این دارو باعث افزایش سرعت تمرین و یادگیری شده و به مصرف کننده احساس خوشایندی را القا می کند.

استروئیدها جزء دسته مهیج ها هستند.

استفاده طولانی مدت و مکرر استروئید ها با عث آسیب رسیدن به کبد و کلیه شده و سرعت اسپرم سازی در مردان و قدرت باروری در زنان را به حد زیادی کاهش می دهد.

از آنجا که این دارو هورمونی است باعث تغییر صدا و رشد موهای زائد در زنان نیز می شود.

داروهای دیگری از این دسته نظیر " انسولین" و " دیورتیک " به وسیله بدنسازی مورد استفاده قرار می گیرد که باعث از بین رفتن تعادل طبیعی سدیم و قند درخون شده و مصرف کننده رابه سو ی گیجی و سردرد پیش می برد .

همچنین اگر این دارو با انسولین ترکیب و تزریق شود و حتی استفاده مشترک از سوزن تزریق می تواند بسیار مهلک و مرگبار باشد .

دانشجویان دانشگاه زنجان نقشه معاونت دانشجویی این دانشگاه برای تجاوز به یکی از دختران دانشجو را فاش ساختند

2008-06-30T20:18:00.000-07:00

وزیر علوم ایران که قبلا سیاسی کردن ماجرای "تعرض" به یک دانشجوی دختر در دانشگاه زنجان را ناجوانمردانه توصیف کرده بود، اکنون می گوید احتمال دارد که کل ماجرا یک توطئه بوده باشد.

تحصن در این دانشگاه که چهار روز ادامه داشت از 25 خرداد، پس از آن آغاز شد که تعدادی از دانشجویان ادعا کردند معاون دانشجویی این دانشگاه به نام حسن مددی را در حال مجبور کردن یکی از دختران دانشجو به برقراری رابطه با او در اتاقش غافلگیر کرده اند. این دانشجویان از لحظه ورود خود به اتاق معاون دانشگاه فیلمبرداری کرده و این فیلم را در اینترنت قرار دادند.

به گزارش خبرگزاری فارس، محمد مهدی زاهدی، وزیر علوم ایران، در ارتباط با آن حادثه گفته است: "فرض محتملی در مورد قضیه دانشگاه زنجان وجود دارد که این موضوع می تواند توطئه ای بر علیه این استاد (حسن مددی) باشد و اکنون دادستانی در حال بررسی این قضیه است."

این موضعگیری منعکس کننده دیدگاه بعضی رسانه های نزدیک به محافظه کاران تندرو است که این احتمال را مطرح کرده بودند که کل این ماجرا پاپوشی برای معاون دانشگاه و بهانه ای برای ایجاد اغتشاش در دانشگاه بوده باشد.

اما این اظهار نظر در تغایر با گفته های قبلی دادستان زنجان و همچنین رئیس دانشگاه زنجان قرار دارد.

دادستان زنجان پیشتر به خبرنگاران گفته بود "ارتباط ناصحیح عاملان حادثه زنجان" محرز است و این دو برای تحقیقات بیشتر در بازداشت هستند.

رئیس دانشگاه زنجان نیز قبلا بابت تخلف معاون خود در "تعرض به دانشجوی دختر" دانشگاه از دانشجویان متحصن عذر خواهی کرده بود.

تحصن چند هزار دانشجو در این دانشگاه پس از آنکه مقام ها قول دادند خواسته های آنها از جمله برکناری حسن مددی برآورده شود پایان یافت. دانشجویان همچنین خواستار برکناری وزیر علوم شده بودند.

آقای زاهدی در واکنش به آن خواسته ها گفته بود: "اینکه عده ای بخواهند این را به مسائل سیاسی دامن بزنند شیوه جوانمردانه ای است؟"

با این حال وی روز دوشنبه، 30 ژوئن، در پاسخ به سوال خبرنگاران تاکید که "در مقابل دو مساله مالی و اخلاقی تحت هیچ شرایطی کوتاه نمی آیم و با آن به شدت و قاطعانه برخورد می کنیم."

اعتراض به بازداشت دانشجوی دختر

پیشتر بازداشت دختر دانشجویی که گفته شد هدف تعرض بوده است اعتراض هایی را به دنبال داشت.

"خبرنامه امیرکبیر" که پایگاه خبری دانشجویان امیرکبیر است روز 31 خرداد در اشاره به بازداشت این دانشجو نوشت: "این درحالی است که مسئولین دانشگاه و استان که خواستار اتمام تحصن دانشجویان دانشگاه زنجان شده بودند، به دانشجویان قول داده بودند که برای دختر دانشجو قربانی این ماجرا مشکلی ایجاد نخواهد شد."

این خبرنامه همچنین دادستان زنجان را به "قلب ماهیت مفاهیم" متهم کرد.

دادستان زنجان گفته بود: "هیچ جامعه ای نمی تواند عاری از بزه و خطا باشد و باید التهاب و تشویش روانی را در جامعه کنترل کرد و نباید اجازه اینگونه تشنج ها را به جامعه داد. اگر بنا باشد این شیوه و روش در جامعه گسترش یابد و هرکس با مطلع شدن از خطای کسی بخواهد آن را به این شیوع افشا و برملا کند در جامعه هیچ امنیتی وجود نخواهد داشت."

خبرنامه امیرکبیر اما استدلال کرد که واکنش دانشجویان دانشگاه زنجان ناشی از این است که مقام ها در گذشته به شکایات دانشجویان توجه نکرده اند

ايران چگونه بوش را در منگنه قرار داده--- تحليل تايم از افزايش بهاي نفت و تاثيرهايش

2008-06-15T07:51:00.000-07:00

رابرت بائر

برخلاف گذشته اکنون ديگر مشخص گرديده است که دولت بوش توان حمله به ايران را ندارد. با رسيدن بهاي بنزين به ‏‏4 دلار در هر گالن و افزايش تقريبي آن در هر روز، ايران بطور مجازي و حقيقي آمريکا را در منگنه قرار داده ‏است. وسوسۀ دولت بوش تا اين اندازه نيست که وعدۀ ايران را، در صورت حمله به اين کشور، براي "نابودي" ‏خاورميانه امتحان کند. ‏

ايرانيان براي شناساندن مواضع خطر کم نگذاشته اند. در صورتي که آمريکا يا اسرائيل يک بمب بر روي يکي از ‏راکتورهاي هسته اي ايران و يا اردوگاه هاي آموزش نظامي اين کشور بيندازند، ايران با شليک سيل موشک هاي ‏سيلکورم چين بسوي تانکرهاي مستقر در تنگه هرمز و تأسيسات نفتي اعراب، صادرات نفت خليج فارس را تعطيل ‏خواهد کرد. بدترين حالت ممکن اين است که هفده ميليون بشکه نفت از بازارهاي جهاني کم شود.‏

يک بورس باز نفت به من گفت، در صورت حمله به ايران بهاي نفت ظرف چند دقيقه به 200 دلار در هر بشکه ‏خواهد رسيد. اما خبرگزاري فارس، رقم اين افزايش را 300 دلار در هر بشکه اعلام کرده است. از او سؤال کردم ‏اگر حق با ايران باشد، معناي اين افزايش چه خواهد بود؟ او گفت: "يک گالن بنزين 4 دلاري معادل با نفت 100 ‏دلاري است. در صورتي که بهاي نفت به 300 دلار در هر بشکه برسد، يک گالن بنزين 12 دلار خواهد شد و در ‏نيوارک، لوس آنجلس، هارلم، اوکلند، کيليولند، ديترويت و دالاس ناامني و هرج و مرج بوجود خواهد آمد."‏

به هر حال چه بهاي نفت 200 دلار باشد يا 300 دلار، بوش نمي خواهد رئيس جمهوري باشد که کاخ سفيد را در ‏مخمصه اندازد. اما اقدامات تهديدآميز ايران فقط به نفت محدود نمي گردد. ايرانيان واقعا ً معتقدند که با تسليم و حمايت ‏شيعيان عراق، ما و خطوط تدارکاتي ما را در اين کشور به گروگان گرفته اند. شرايط بلافاصله تغيير خواهد کرد به ‏ويژه اگر قرار باشد ما از خاک عراق براي حمله به ايران استفاده کنيم. به گزارش خبرگزاري فارس، "مبارزان ‏عراقي با يکديگر متحد خواهند شد و ويتنام 1968 را تکرار خواهند کرد."‏

موارد ياد شده بسيار هشدار دهنده بنظر مي رسند و ايران در بيان آنها کاملا ً جدي است و بنظر مي رسد مؤثر هم واقع ‏شوند. بوش روز سه شنبه بجاي اشاره به حمله به ايران از چشم انداز تحريم هاي جديد بر ضد اين کشور سخن گفت. ‏

آيا اسرائيلي ها، که در قياس با آمريکا چيزي بيش از بهاي بنزين در نظر دارند، قصد آغاز حملۀ بازدارنده به ايران را ‏دارند؟ يک قانون غيرقابل تغيير خاورميانه اين است که هرگز آمادگي اسرائيل را براي به دست گرفتن ابتکار عمل از ‏نظر دور نکنيد. اما يک مقام جنگ طلب اسرائيل که روابط نزديکي با وزير دفاع اين کشور دارد، به من گفت، ‏موضوع حمله به ايران را فراموش کنيد. او گفت: "اسرائيل شانسي براي انجام هيچ اقدامي ندارد. شايد پس از انتخابات ‏آمريکا و رئيس جمهور جديد اين کشور دري گشوده شود، اما آن هم جاي ترديد دارد. واشنگتن طاقت يک جنگ ديگر ‏را ندارد." ‏

اسرائيل نمي تواند به تنهايي به ايران حمله کند و اهداف اين کشور را محدود نمايد؛ اسرائيل به حمايت قدرت کامل ‏نظامي آمريکا نياز دارد. بنابراين، اسرائيل تنها مي تواند عرض اندام کند و اميدوار باشد که تحريم هاي جديد بر ضد ‏ايران مؤثر واقع شوند.‏

منبع: تايم، 11 ژوئن‏

سکس و جمهوري اسلامي

2008-06-12T06:23:00.000-07:00

‏وقتي پاي آموزش جنسي به ميان مي آيد، مقامات ايراني به هيچ وجه سختگير نيستند. در ايران تمايلات جنسي در ملأ ‏عام مي تواند عامل آزار و اذيت توسط پليس و يا حتي بدتر از آن باشد، اما مي توان از همين امر در خفا (مادامي که ‏ميان جنس هاي مخالف باشد) بعنوان موهبتي از جانب خدا لذت برد – درک مقامات ايراني از تمايلات جنسي در همين ‏حد است. يک دهه قبل در ايران بيشتر از لندن، نيويورک و يا پاريس، کاندوم هاي با طعم ميوه وجود داشت.‏

مي توان به طرز ننگ آوري انگشت روي همجنس بازان گذاشت و آنها را کشت، اما همجنس بازي مرد و زن در ‏شهرهاي بزرگ ايران درست مانند ساير کشورها رونق دارد. ‏

با اين وجود، در حوزه آموزش جنسي ايران به طرز چشمگيري از اکثر کشورهاي منطقه متمايز مي گردد. بنظر مي ‏رسد ايدز معيار خوبي براي کارآمدي سياست آموزش سکس در حوزه بهداشت محسوب شده است. گذشته از همه اينها، ‏ايران کشوري است که از وجود ناآرامي هاي گسترده بدنبال ظهور مجدد قاچاق مواد مخدر و انسان توسط آمريکا در ‏مرزهاي خود رنج مي برد. بنظر مي رسد وقتي پاي سلامت جنسي به ميان مي آيد، حکومت ديني شيعه نظام بدي ‏نيست. ‏

در حاليکه سازمان هاي غيردولتي مايلند با حمايت پول هاي سياسي بر تأکيد عجيب احمدي نژاد بر "درمان" گياهي ‏ايدز تمرکز کنند، اما در واقع جمهوري اسلامي ايران دهها ميليون دلار به برنامه هاي ايدز اختصاص داده است. در ‏سال 2005 بود که براي بالابردن آگاهي مردم درباره بيماري ايدز، تمبر پستي روبان قرمز به بازار آمد و امروز ‏دستگاه هاي سکه اي تهران نيز کاندوم و سرنگ ارزان قيمت مي فروشند. آمار رسمي نشان مي دهد که دو ميليون نفر ‏از جمعيت بالغ بر 70 ميليون نفري ايران، مصرف کنندگان دائمي مواد مخدر هستند که اين ميزان بالاترين نرخ جهان ‏را به خود اختصاص داده است. اين شرايط از زمان شروع جنگ آمريکا در افغانستان، که هم اکنون در سال 2500 تن ‏مواد مخدر به ايران وارد مي کند، بدتر شده است.‏

در دهه 1980- يعني اندکي پس از انتشار اولين آگهي هاي تبليغاتي هشداردهنده انگليس درباره خطرات ويروس ايدز- ‏بود که دولت ايران تلاش هاي خود را براي بالابردن سطح آگاهي مردم درباره ايدز و با اندک تلاشي درباره آموزش ‏جنسي آغاز کرد. در همين زمان بود که تلاش براي ترغيب خانواده ها به داشتن دو فرزند آغاز شد؛ امري که باعث ‏تغيير خط مشي خميني پس از جنگ شد، خط مشي که جلوگيري از بارداري را ممنوع و نقش اصلي زنان را باروري ‏اعلام کرد.‏

در يک مطالعه انجام شده گسترده در تبريز در سال 2002 به اثربخشي آموزش جنسي در مدارس درباره جلوگيري از ‏گسترش ويروس ايدز اشاره شد. بدنبال آن روحانيون قم و مشهد مراتب تقدير و سپاس خود را اعلام کردند. با اين ‏وجود، بروکراسي دولت – به ويژه نبود آمار و ثبت رکوردهاي اصلي که به تحقيقات پزشکي ايران در همه زمينه ها ‏لطمه زده است – مانع از آن مي شود که ايران در امر جلوگيري از بيماري ايدز، رتبه اول جهان را به خود اختصاص ‏دهد.‏

با اين وجود، يو ان دي پي، ايران را از زمره کشورهايي مي داند که داراي برخي از معيارهاي بهترين شرايط سلامتي ‏و آموزشي در منطقه است. شايد تعجب آور باشد که کشوري که ناآرامي يک انقلاب و هشت سال جنگ با عراق را ‏پشت سر گذاشته است، از زمره بهترين ها مي شود. خود بحران اقتصادي کنوني به تنهايي اپيدمي فحشا را به بار آورده ‏است. اما برخلاف بسياري از کشورهاي مسيحي و سني، يک بعد خارق العاده اسلام شيعه اين است که درباره آموزش ‏خطرات سکس و تمرين آن به نوجوانان سختگيري نمي کند. فقط لازم است به يک حکومت ديکتاتوري عياش از حوزه ‏کشورهاي خليج فارس مانند امارات متحده عربي نگاهي کرد، کشوري که 80 درصد جمعيت آن در فقر مطلق زندگي ‏مي کنند و دولت به تجارت گسترده سکس فقط يک اشاره تلويحي مي کند.‏

اما با اينهمه وقتي در ايران پاي هرگونه تجزيه و تحليل آموزش جنسي به ميان مي آيد، نقش زنان در اجتماع مشخص ‏مي گردد. به رغم حضور گسترده زنان در اکثر حرفه ها و شغل هاي مديريتي، آنها هنوز مايلند مانند کودکان با آنها ‏رفتار شود. با توجه به اينکه زنان ايراني هنوز خودشان را از چنگال حجاب اجباري رها نکرده اند چه رسد به کسب ‏حقوق مالکيتي يکسان، تمايلات جنسي آنها حتي در قشر متوسط جامعه نيز توسط مردها تعيين مي شود. بنابراين، يک ‏بررسي پساساختگرايي از آموزش سکس در ايران که مي تواند اهميت هويت در طبقه اجتماعي و روابط قدرت را نشان ‏دهد، فقط مي تواند يک شروع باشد.‏

منبع: گاردين، 10 ژوئن‏

مذاکره هسته ای با ایران--- بوستون کلوب و شکست سیاست آمریکا

2008-06-07T19:15:00.000-07:00

گراهام آلیسون

آیت الله علی خامنه ای در سخنرانی این هفته خود در اقدامی نادر با هشدار به اینکه "دیر یا زود ‏تروریست های بین المللی به تسلیحات اتمی دست خواهند یافت و به امنیت جهان پایان خواهند داد،" با ‏جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا هم عقیده شد. سخنان وی بازتاب این جمله بوش است که تروریسم ‏هسته ای "جدی ترین تهدید برای امنیت ملی آمریکا بشمار می رود." ‏

تأکید بوش بر این اساس است که "جهان بخاطر مقولۀ صلح نباید به ایران اجازه دهد به سلاح اتمی ‏دست پیدا کند." اما متأسفانه در نتیجه شکست استراتژی دولت بوش در قبال ایران، امروز تهران در ‏قیاس با 20 ژانویه 2001 در مسیر دستیابی به سلاح های اتمی هفت سال پیشروی کرده است. ‏خصوصا ً اینکه وقتی بوش به قدرت رسید، ایران هیچگونه تأسیسات غنی سازی اورانیوم که آمادۀ ‏بهره برداری باشند، در اختیار نداشت. اما بر اساس گزارش های ماه گذشته آژانس بین المللی انرژی ‏اتمی، امروز ایران 3492 سانتریفیوژ فعال دارد که 500 پوند اورانیوم با غنای پایین تولید می کنند. ‏این میزان یک سوم اورانیوم مورد نیاز ایران برای ساخت اولین بمب اتمی است. ‏

استراتژی دولت بوش در خصوص ممانعت از دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم و ساخت ‏تسلیحات اتمی یک "فشار کند دیپلماتیک" تلقی شده است. دولت بوش امیدوار بوده که قطعنامه های ‏شورای امنیت سازمان ملل برای به انزوا کشاندن ایران، تهران را متقاعد کند فعالیت غنی سازی خود ‏را به حال تعلیق درآورد. اما عجیب آنکه آژانس اتمی در روز قربانیان جنگ آمریکا به کشورهای ‏عضو آژانس خاطر نشان کرد که ایران برای سومین بار درخواست های یاد شده در قطعنامه شورای ‏امنیت را نادیده گرفته است. ‏

پس از شکست انکارناپذیر سومین قطعنامه شورای امنیت در خصوص اعمال تحریم بر ایران به ‏منظور کند کردن برنامه هسته ای این کشور، استراتژیست های دولت بوش در مسائل ایران باید ‏شکست را بپذیرند. دولت بوش با امید به انحراف افکار از این رویداد، بیش از پیش این موضوع را با ‏نطق های آتشین بر علیه کسانی که حامی استراتژی جایگزین دیپلماسی مستقیم با ایران از جمله مذاکره ‏هستند، درهم آمیخته است. بوش در سخنرانی خود به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس اسرائیل، ‏حامیان مذاکره با ایران را به "همدردی" با رژیم های متخاصم متهم کرد. رایس وزیر امور خارجه ‏آمریکا نیز در سخنرانی این هفته خود در کمیته امور همگانی اسرائیل و آمریکا (آیپک) یکبار دیگر ‏خواستار بکارگیری همان استراتژی تجویز شده دولت بوش شد و با بیان اینکه "مسأله اصلی این است ‏که چرا ایران با ما مذاکره نخواهد کرد؟" سعی کرد سرزنش ها و تقصیرها را متوجه ایران کند. ‏

اگر بوش این واقعیت را بپذیرد که فشارهای دیپلماتیک او شکست خورده اند و بدنبال این باشد که در ‏هشت ماه پایانی دورۀ ریاست جمهوری خود برای پیشبرد منافع آمریکا در قبال ایران چه می تواند ‏بکند، مجبور نخواهد شد راه حل برون رفت از این معضل را در خارج از کابینه خود بیابد.‏

رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا در گزارش خود در سال 2004 با عنوان "ایران: اکنون زمان اتخاذ ‏رویکرد جدید فرا رسیده است،" تأکید کرد که "آمریکا بجای اینکه منتظر سقوط رژیم کنونی ایران ‏باشد، با آن کنار بیاید." اخیرا ً وقتی از گیتس دربارۀ این اظهار نظر او سؤال شد، خاطر نشان کرد که ‏در آن زمان "در وضعیت بهتری" بوده است.‏

اما واضح است که گیتس همچنان باور دارد که مذاکرات مستقیم با ایران برای حل بن بست هسته ای، ‏امری ضروری است. او ماه گذشته در آکادمی دیپلماسی آمریکا خاطر نشان کرد،"ما باید بدنبال راهی ‏برای ایجاد یک نوع اهرم نفوذی باشیم و سپس بنشینیم و با آنها (ایرانیان) مذاکره کنیم."‏

اصلا ً معلوم نیست که مذاکرات نتیجه ای در بر داشته باشند. اما گزینه دیگر یعنی جهانی مملو از هرج ‏و مرج هسته ای برای هر دو کشور ایران و آمریکا بسیار نگران کننده است. بوش که شاهد نتایج هفت ‏سال سیاست عدم نزدیکی به ایران بوده است، اکنون می تواند با دادن پیشنهاد مذاکره با ایران لطف ‏بزرگی به جانشین بعدی خود – خواه دموکرات یا جمهوریخواه – بکند.‏

منبع: بوستون گلوب، 7 ژوئن، 2008‏

بهانه نزديکي با آمريکا ------ هوشنگ اميراحمدي

2008-06-04T07:54:00.000-07:00

هوشنگ اميراحمدي محقق ايراني واستاد دانشگاه راتگزر، دانشگاه ايالتي نيوجرسي آمريکا، ماه فوريه به ‏ايران سفرکرد تا با مسوولان‎ ‎دولتي ايران درخصوص رابطه با آمريکا صحبت کند. سفري که هنگام ‏حضورش در‎ ‎ايران با سکوت محافظه کاران همراه بود و هنگامي که به واشنگتن بازگشت‏‎ ‎واکنش روزنامه ‏کيهان را به همراه داشت.

وقتي از او مي پرسم که آيا دراين سفر‎ ‎با محمود احمدي نژاد ديدار کرده، مي گويد ‏که دراين زمينه صحبت نمي کند. امير احمدي علاوه بر مديريت مرکز مطالعات خاورميانه دانشگاه راتگرز ‏رييس‎ ‎شوراي آمريکاييان وايرانيان‎(American Iranian Council) ‎‏ نيزمي باشد. علاقه‎ ‎شديد مقامات دولت ‏احمدي نژاد براي ارتباط با آمريکا، آرايش نيروهاي سياسي‎ ‎بعد از انتخاب علي لاريجاني به سمت رياست ‏مجلس، تفاوت هاي خاتمي واحمدي‎ ‎نژاد درعرصه سياست خارجي، سمت وسوي جامعه ايراني، موضوعاتي ‏که در خارج از‎ ‎ايران درمورد حکومت ديده نمي شوند و آينده رابطه با آمريکا، موضوع بخش هايي از‏‎ ‎گفت ‏وگو با اميراحمدي هستند که مي خوانيد.‏

‎‎حضور علي‎ ‎لاريجاني چه تغييراتي‎ ‎در نحوه فعاليت هاي مجلس‏‎ ‎جديد و اکثريت حاکم نسبت‎ ‎به ‏مجلس هفتم به وجود‎ ‎خواهد آورد؟‎‎
بي ترديد مجلس فعال تري نسبت به مجلس هفتم خواهيم داشت. برعکس مجلس آقاي حداد که کم سروصدا و کم ‏اثر بود، مجلس لاريجاني مجلسي‎ ‎پرسروصداخواهد بود. چه ازسوي محافظه کاران وچه از سوي اقليت ‏اصلاح طلب. ‏

‎‎شاهد مثال‎ ‎شما براي چنين ارزيابي‎ ‎چيست؟‎ ‎
اين بيشتر برمي گردد به شخصيت علي لاريجاني که بسيار‎ ‎فعال است. درعين حال در دوره فعلي مجلس ‏برخلاف مجلس هفتم افرادي وارد شده‏‎ ‎اند که درجمهوري اسلامي وزن بيشتري نسبت به نمايندگان مجلس هفتم ‏دارند. اين موضوع درميان محافظه کاران بارزتر است. بنابراين اين مجلس موضع گيري‎ ‎هاي دشواري ‏خواهد کرد. از آن مجلس هايي نخواهد بود که سازش و گذشت‏‎ ‎کند. مجلسي که افرادش خودبزرگ بين هستند ‏و فکر مي کنند بايد کارهاي مهم‏‎ ‎کنند وحرفهاي مهم بزنند. اين مجلس بيشترين شباهت را به مجلس پنجم خواهد‎ ‎داشت. ‏

‎‎اصولگرايان‎ ‎مجلس هشتم و مجلس هفتم‎ ‎چه تفاوت ها وچه سمت‎ ‎وسويي خواهند داشت؟‏‎ ‎‎‎
درتحليل نهايي اين مجلس اصولگرايان است. اما نوع‎ ‎اصولگرايي که الان درجمهوري اسلامي مطرح است ‏حتي با اصول گرايي دوسال پيش‎ ‎هم متفاوت است. فکر نمي کنم ديگر بتوان لاريجاني را اصول گرا خواند ‏چرا که‎ ‎ديگر چيز زيادي از آنچه اصول گرايان به آنها شهره هستند را با خود ندارد. اين موضوع در مورد ‏فردي مانند آقاي قاليباف هم صدق مي کند. اينها متوجه‎ ‎واقعيت ها شدند و خيلي به صورت عملگرايانه عمل ‏مي کنند چرا که نگران آينده‎ ‎کشور و جمهوري اسلامي هستند. آنها مساپل خارجي وداخلي کشور را درک مي ‏کنند‎ ‎ومي دانند که زمان براي حل بخشي از مساپل کشور در حال گذر است واگر دير‎ ‎بجنبند کار از کار ‏خواهد گذشت. ‏

‎‎اما کارنامه‎ ‎آقاي لاريجاني در اردوگاه‏‎ ‎محافظه کاران چه مي شود؟‏‎ ‎آيا محافظه کاران از‎ ‎سمت ‏راست به مرکز متمايل‎ ‎شده اند؟ يعني محافظه کاري‎ ‎همراه با عملگرايي؟‎ ‎به اين معني که هرکاري‎ ‎را مي توان ‏انجام داد‎ ‎به شرط آنکه ما در قدرت‎ ‎باشيم وبا آن موافقت‎ ‎کنيم چه رابطه با آمريکا‎ ‎وتعليق غني سازي چه ‏سياست‎ ‎هاي آزادسازي فرهنگي‎ ‎ويا اقتصادي؟‎‎
همين طور است. من هميشه به دوستان مي گويم اگر فکر مي‎ ‎کنيد احمدي نژاد تندرواست، اين به اين معني ‏است که شما تندروها را درايران‎ ‎نديده ايد. من احمدي نژاد را هيچگاه جزو تندروترين افراد داخل کشور نديده‎ ‎ام. آقاي لاريجاني از آقاي احمدي نژاد کمتر تندرواست. بنابراين بين احمدي‎ ‎نژاد ولاريجاني وتندروها يک ‏فاصله عميق وجود دارد. مثل نيروهايي که پشت سر‏‎ ‎آقاي شريعتمداري يا قاضي مرتضوي يا امثال يالثارات ‏وحزب الله ايستاده‎ ‎اند. فکر مي کنم يک شکاف عميقي بين اصولگرايان شکل گرفته که باعث تکه پاره‎ ‎شدن ‏طيف هاي مختلف اردوگاه آنها شده است. الان فاصله بين نيروهاي دوسر طيف‎ ‎محافظه کاران آنچنان زياد ‏شده که محافظه کار خواندن هر دوسوي طيف اندکي‎ ‎دشوار به نظر مي رسد. تنها وجه مشترک آنها اين است ‏که در يک راس به هم مي‎ ‎رسند و آن هم رهبر يعني آقاي خامنه اي است وگرنه در زمينه هاي مختلف سياست‎ ‎گذاري مانند مساپل اقتصادي، اجتماعي و برنامه هسته اي اختلاف جدي بين آنها‎ ‎وجود دارد. ‏

‎‎يک نمونه‎ ‎براي شکل گيري اين شکاف‎ ‎عميق ذکر مي کنيد؟‎ ‎
مثلا الان فاصله اي که بين روزنامه کيهان و آقاي احمدي‎ ‎نژاد وجود دارد براي بسياري قابل تصور هم نيست. ‏کيهان الان از دولت انتقاد مي کند. درحالي که براي همين کيهان احمدي نژاد ايده آل بود. اما واقعيت اين است ‏که احمدي نژاد کار خودش را مي کند وکيهان هم به‎ ‎انتقاد از وي مي پردازد. اخيرا شنيدم که مشاعي معاون ‏احمدي نژاد کيهان را‎ ‎به دادگاه برده است. يعني شما به جايي رسيده ايد که معاون آقاي احمدي نژاد‏‎ ‎کيهان را ‏مي برد دادگاه.‏

‎‎حالا مورد‎ ‎آقاي مشاعي اندکي خاص‏‎ ‎است. اما به صورت مشخص‎ ‎روزنامه کيهان همواره‎ ‎سنگ ‏دولت وبه خصوص احمدي‎ ‎نژاد را به سينه زده‎ ‎است. درواقع هيچ کار‎ ‎راديکال وغير قابل توجيهي‎ ‎وجود ‏ندارد که احمدي‎ ‎نژاد انجام داده باشد‎ ‎و کيهان از آن حمايت‎ ‎نکرده باشد، مثل سياست‎ ‎هاي دولت در قبال ‏اسراييل، پرونده هسته اي ونيز‎ ‎ماجراي هولوکاست. آيا‎ ‎شما تفاوتي مي بينيد؟‎ ‎
آنجاهايي که اين دو به هم مي رسند تاکتيکي است. مثلا من‎ ‎اعتقاد دارم برخورد احمدي نژاد با اسراييل ‏استراتژيک نبود. بلکه تاکتيکي‎ ‎بود. چون احمدي نژاد مي خواهد به آمريکا نزديک شود، به صورت تاکتيکي‎ ‎اسراييل را بزرگ کرده است و خود را ضد اسراييلي نشان مي دهد که بتواند‏‎ ‎دروازه هاي آمريکا را باز کند ‏که البته به سرعت هم اين کار را خواهد کرد. ‏

‎‎اما اين کار‎ ‎تاکتيکي، تاثيرات مخرب‎ ‎استراتژيکي به همراه‏‎ ‎داشته است. الان مجموعه‎ ‎اظهارات ‏آقاي احمدي‎ ‎نژاد، بن مايه اصلي ترين‎ ‎تهديدات عليه امنيت‎ ‎ملي کشور است...‏
قبول دارم. اين تاکتيک در خارج از کشور جواب منفي داده.‏‎ ‎چرا که در واشنگتن وتل آويو کار نمي کند. ولي ‏در ايران وبه صورت کلي در‏‎ ‎منطقه کار مي کند و متاسفانه احمدي نژاد براي به کار بردن تاکتيک خودش‎ ‎تنها به تاثيرات منطقه اي و ملي آن توجه کرد. ولي توجه نداشت که اگر‏‎ ‎بخواهد اين طور پيش برود درهاي ‏ورودش به آمريکا در تل آويو و واشينگتن‎ ‎بسته خواهد شد. ‏

‎‎گفتيد که‎ ‎آقاي احمدي نژاد مي خواهد‏‎ ‎به آمريکا نزديک شود. چه شواهدي براي اين کار‎ ‎وجود ‏دارد؟ چون عملکرد‎ ‎دوسال ونيم اخير وي به‏‎ ‎نحوي بوده که امروز صحبت‏‎ ‎از گفت وگو با محمود‎ ‎احمدي ‏نژاد، در جنگ ميان‎ ‎دو حزب دموکرات و جمهوري‎ ‎خواه به مثابه گناهي‎ ‎نابخشودني محسوب مي‎ ‎شود.‏‎‎
شواهد زياد دارم. برخي ازآنها را مي توانم بگويم، بخشي‎ ‎را هم نمي گويم. اما به هرحال در جريان هستم و ‏مي دانم که احمدي نژاد درحال‏‎ ‎نزديکي به آمريکاست. در آينده بسيارنزديک نمايندگان دومجلس يکديگر را‎ ‎ملاقات خواهند کرد. احمدي نژاد در رابطه با آمريکا به سرعت جلو مي رود. تصادفا به نظرم باسرعت بسيار ‏زيادي به جلو مي رود. اگر چه بسياري از درها‏‎ ‎را بسته اند اما احمدي نژاد به هر دري مي زند. اما اينکه ‏وضع بدتر شده يکي‎ ‎ازدلايلش همين ماجراي اسراييل بود که تنش هاي زيادي ايجاد کرد. اما در‎ ‎تحليل نهايي ‏فرق احمدي نژاد با فردي مثل خاتمي اين است که خاتمي مي گفت‏‎ ‎شما آمريکايي ها آدم هاي خوبي هستيد ومن ‏خيلي دوست دارم با شما حرف بزنم‏‎ ‎اما نمي زنم. اما احمدي نژاد برعکس خاتمي به آمريکايي ها مي گويد ‏شما آدم‎ ‎هاي بدي هستيد وبد مي کنيد اما من با شما حرف مي زنم. يکي درک مثبت و درستي‎ ‎از آمريکا دارد ‏ونمي خواهد ويا نمي تواند با آمريکا حرف بزند. ديگري يک‎ ‎درک منفي از آمريکا دارد ولي مي خواهد با آن ‏حرف بزند. به همين دليل وقتي‎ ‎به حرف هاي احمدي نژاد نگاه مي کنيد منفي است. چون به آن نحو فکر مي ‏کند. اما شما بايد ببينيد در عمل چه مي کند؟ در عمل تصادفا هر کاري با آمريکا‎ ‎کرده مثبت بوده است. مثلا ‏پيشنهادهاي جالبي به آمريکايي ها داده که آنها‏‎ ‎قبول نکرده اند. ‏

‎‎مثلا چه پيشنهاد‎ ‎جالبي داده که آمريکايي‎ ‎ها قبول نکردند؟‎ ‎
مثل گفت وگو با آمريکايي ها درعراق، پيشنهاد برقراري پرواز مستقيم بين تهران ونيويورک. اينجا حرف ‏هاي خيلي جدي بود. ‏

‎‎اما خود شما‎ ‎هم مي دانيد که مساله‎ ‎آمريکا وايران برقراري‎ ‎پرواز مستقيم بين تهران‎ ‎ونيويورک ‏نيست. مساله‎ ‎اصلي جاهاي ديگري است‏‎ ‎که آقاي احمدي نژاد و‏‎ ‎طرف مقابلشان يعني جورج‏‎ ‎بوش سرآنها ‏کوتاه نمي‎ ‎آيند. آيا احمدي نژاد‏‎ ‎فکر مي کند که اگر کوتاه‏‎ ‎بيايد، طرف مقابل سخت‎ ‎تر خواهد گرفت و کوتاه‎ ‎آمدني درکار نخواهد‏‎ ‎بود؟‎ ‎
دقيقا. ببينيد تحليل احمدي نژاد مبتني براين موضوع است‎ ‎که خاتمي يک سال غني سازي اورانيوم را متوقف ‏کرد و هيچ چيزي گيرش نيامد. آخرش هم خود خاتمي برنامه غني سازي را آغاز کرد. اين يک واقعيت ‏تاريخي‎ ‎است. هيچ چيزي هم از اروپا وآمريکا نتوانستند بگيرند. احمدي نژاد هم همين‎ ‎حرف را مي زند. مي ‏گويد اگر من همان کار را بکنم نتيجه اي نخواهد داد. تصادفا ممکن است در اين تجربه وي خطراتي باشد ولي ‏تا الان بهتر کار کرده‎ ‎است. بسته مشوقي را که الان آمريکا حاضر است به ايران بدهد تا غني سازي را‏‎ ‎تعليق ‏کند شايد بيست برابر بسته اي است که به خاتمي پيشنهاد کردند. به‎ ‎خاتمي چيزي ندادند... خاتمي خودش گفت ‏مشوق هاي اروپايي توهين آميز است. اما بسته مشوق احمدي نژاد الان بسيار بهتر است اگر چه او مي گويد ‏کافي‎ ‎نيست. حالا ما مي توانيم مخالف باشيم. ‏

‎‎تا کجا اين‎ ‎کشمکش ادامه خواهد داشت؟‎ ‎آيا استراتژي احمدي‎ ‎نژاد يک نقطه مصالحه‎ ‎را هم درنظر ‏مي گيرد؟‎ ‎با توجه به اينکه درسياست‎ ‎وقتي يک طرف دعوا دست‎ ‎بالاتر را دارد ويا حداقل‎ ‎توان چانه زني ‏دارد بايد‎ ‎مصالحه کند. يعني ممکن‏‎ ‎است زمان به نحوي پيش‎ ‎برود که بسته پيشنهادي‎ ‎نه تنها کوچک تر شود‎ ‎بلکه اساسا مصالحه نيز‎ ‎معني خود را از دست بدهد...‏
فکر مي کنم احمدي نژاد از يک جايي ديگر نبايد جلو برود و‎ ‎در يک جايي بايد مصالحه وغني سازي را به ‏صورت موقت تعليق و رابطه اش را با‎ ‎آمريکا درست کند. اين دقيقا استراتژي آن بوده و به دولت هم همين ها ‏را گفته‎ ‎ام. ‏

‎‎آيا موضع‎ ‎تندروها – که تريبون هاي مثل کيهان آنها را نمايندگي مي کنند - هم همين‎ ‎طور است؟‎ ‎‎‎
من معتقد نيستم که اين موضع احمدي نژاد موضع کيهان است. احمدي نژاد اصلا گوش به حرف کيهان نمي ‏دهد. کيهان حرف خودش را مي زند و مي‎ ‎داند که احمدي نژاد کاري به کارش ندارد. شما توجه کنيد که ‏برکنار کردن‎ ‎مصطفي پورمحمدي وزير کشور بسيار مساله دارد بود. کيهان خيلي خيلي از‏‎ ‎برکناري ‏پورمحمدي ناراحت شد چرا که وي از نزديک ترين دوستان حسين‎ ‎شريعتمداري به شمار مي رود. من ‏درجريان هستم که وقتي احمدي نژاد وزير‎ ‎کشورش را کنار گذاشت حسين شريعتمداري به هر دري زد و از ‏مقام رهبري تا‏‎ ‎پايين را لابي کرد اما موفق نشد. احمدي نژاد گفت نه! مي خواهم بگويم که‎ ‎درجمهوري ‏اسلامي جناح هايي هستند که از احمدي نژاد تندروترهستند وصد درصد‏‎ ‎احمدي نژاد ازلاريجاني تندرو تر ‏است. اما بين اينها ونيروهاي تندروشکاف‏‎ ‎عميقي وجود دارد. من گمان مي کنم که آن گروه هايي از اصول ‏گرايان که‎ ‎درقدرت هستند - نه آنهايي که درحاشيه هستند- به سرعت به يک نوع جريان عمل‎ ‎گرا تبديل مي ‏شوند که مي خواهند با دنيابسازند، نمي خواهند کشته شوند، نمي‎ ‎خواهند ثروت و زندگي شان را ازدست بدهند ‏و اندک اندک به مصالحه اي برسند. اين ته خط اين جريان است. البته آنجا نيرويي هم وجود داردکه مي خواهد ‏برود‎ ‎شهيد شود. اما آن نيرو احمدي نژاد ولاريجاني نيست. نيروهايي هستند که ما‏‎ ‎کمتر انها را مي بينيم ومي ‏شناسيم وخطرناک تر ازهمه کساني هستند که از‏‎ ‎آنها نام مي بريم. بنابراين مجلس هشتم با توجه به ويژگي هاي ‏ياد شده درجهت‎ ‎سازي وتنش زاديي وعادي سازي پيش خواهد رفت. ‏

‎‎علي‎ ‎لاريجاني‎ ‎سال گذشته شوراي امنيت‎ ‎ملي را دلخوري ترک کرد‏‎ ‎و هيچ گاه هم از ‏برخورداحمدي‎ ‎نژاد با خودش راضي نبوده‏‎ ‎است. حضور او به عنوان‎ ‎رييس مجلس چه تاثيري‎ ‎روي رابطه ‏اش با دولت‎ ‎خواهد گذاشت؟ آيا مجلس‎ ‎منتقد دولت خواهد بود؟‎ ‎
بستگي به موارد دارد. فکر مي کنم مواضعي که گرفته مي شود‏‎ ‎به موارد مربوط مي شود نه به کليت. فکر مي ‏کنم لاريجاني نمي تواند به‏‎ ‎عنوان رييس مجلس تاثيري روي پرونده هسته اي داشته باشد. او هيچگاه به‎ ‎عنوان ‏رييس مجلس جلوي دولت درخصوص مساله هسته اي نخواهد ايستاد چون موضع‎ ‎احمدي نژاد درخصوص ‏پرونده هسته اي موضع آقاي خامنه اي است و تنها موضع يک‎ ‎فرد به شمار نمي آيد. اما اگرنه موضوع ‏پرونده هسته اي، ولي بر روي موضوع‏‎ ‎اقتصادي فشار زيادي خواهند آورد. اين مجلس احمدي نژاد را در ‏تنگاي زيادي‎ ‎در رابطه با تصويب قرار خواهد داد وبه نظر مي رسد ترتيبات جدي تري دررابطه‏‎ ‎با هزينه ‏کردن درآمدهاي نفتي اتخاذ کند وتا جايي که بتواند نخواهد گذاشت‏‎ ‎دولت به همين سادگي پول هاي به دست ‏آمده را خرج کند. لاريجاني اين کار را‎ ‎مي تواند بکند درحالي که حداد قادر به انجام اين کار نبود. جايي که ‏فکر مي‎ ‎کنم بين دولت ومجلس شکاف ايجاد خواهد شد مساپل اقتصادي خواهد بود واينکه‎ ‎چگونه بايد مساپل ‏اقتصادي را پيش برد. لاريجاني در مقام رياست مجلس تلاش‎ ‎نخواهد کرد که در افواه عمومي با احمدي نژاد ‏برسر مساله هسته اي درگير شود‎ ‎واگر بخواهد واقعا تاثيري بگذارد تلاش خواهد کرد با انتقال مواضعش به ‏آيت‎ ‎الله خامنه اي تغييرات مورد نظر خود را دنبال کند. او شايد بتواند به آقاي‎ ‎خامنه اي بقبولاند که بالاخره ‏بايد جايي مصالحه کرد. اگر چه فکر نمي کنم‏‎ ‎رهبران طراز اول جمهوري اسلامي بخواهند به صورت آشکار ‏سر مساله هسته اي با‏‎ ‎احمدي نژاد يک برخورد قاطع کنند. ‏

‎‎برخي معتقدند‏‎ ‎که حضور لاريجاني در‏‎ ‎مجلس - و با خارج شدن حداد‎ ‎عادل از هيات رييسه‎ - ‎ارتباط تنگاتنگي با‏‎ ‎ترکيب کانديداهاي رياست‎ ‎جمهوري سال آينده دارد. به اين ترتيب که حدادعادل‎ ‎به صف ‏کانديداها خواهد‎ ‎پيوست و لاريجاني با‏‎ ‎ايجاديک فضاي انتقاد‏‎ ‎آميز در حوزه اقتصادي‎ -‎به عنوان پاشنه آشيل‎ ‎دولت - عملا کاري خواهد‏‎ ‎کرد که وقتي مردم پاي‎ ‎صندوق هاي راي بروند، ديگر احمدي نژاد را به‏‎ ‎عنوان ‏منجي اقتصادي‎ ‎درنظر نخواهند آورد. اين تحليل چقدر به واقعيت‎ ‎نزديک است؟‎ ‎
آمريکايي ها وغرب منافع خود را دنبال مي کنند و زياد روي‎ ‎فرد تکيه نمي کنند. اگر احمدي نژاد فردا غني ‏سازي را متوقف کند و امتيازي‎ ‎را که آمريکايي ها مي خواهند به آنها بدهد اسراييلي ها هم فکر خواهند کرد‏‎ ‎که او دموکرات خواهد بود. آمريکا دنبال امتيازي است که هر کسي به او بدهد‏‎ ‎آدم خوبي است. فرق نمي کند ‏اين آدم خامنه اي باشد، رفسنجاني، خاتمي يا‎ ‎احمدي نژاد باشد. نکته ديگراينکه مساله ايران وآمريکا مساله ‏احمدي نژاد‏‎ ‎وحداد ولاريجاني نيست. اين مساله آقاي خامنه اي است و او هم قرارنيست در‎ ‎آينده عوض شود و ‏تا وقتي که ايشان است وي بايد تصميم نهايي را بگيرد. تفاوت اين افراد با يکديگر اين است که هر کدامشان ‏نفوذ متفاوتي روي خامنه‏‎ ‎اي دارند. اينکه حداد عادل نفوذ بيشتري دارد نسبت به احمدي نژاد يا‎ ‎لاريجاني ‏دررهبري؟ واقعا نمي دانم. به نظرم آيت الله خامنه اي تاکيد زيادي‎ ‎روي حدادعادل نخواهد کرد چرا که وي ‏کسي نيست. حداد آدم خوبي است ولي پايه‎ ‎قدرت ندارد. احمدي نژاد سپاه وبسيج را دارد اما حداد تنهاست. تنها ‏قدرت‎ ‎حداد رابطه رابطه سببي او با آيت الله خامنه اي است. بنابراين فکر کردن‎ ‎درمورد حداد به عنوان رييس ‏جمهوري بعدي بعيد به نظر مي رسد. اگر قراراست‎ ‎از احمدي نژاد دور بشويم، به سوي قاليباف خواهيم رفت. ‏فراموش نکنيم که‎ ‎متحد لاريجاني در انتخابات قبلي نه حداد بلکه قاليباف بود. من معتقدم که‎ ‎قاليباف بيش از ‏حداد، لاريجاني وحتي احمدي نژاد رومي آيد. قاليباف از هم‎ ‎اکنون هم کار خود را شروع کرده است. به نحوي ‏که داپم به قم سفرمي کند و با‏‎ ‎مراجع ديدار مي کند وتلاش مي کند به اصلاح طلبان هم نزديک بشود. بنابراين‎ ‎تلاش مي کند با نيروي وسيعي از عملگراها تا اصلاح طلبان وارد ميداني شود‏‎ ‎که ما آنها را نيروهاي اصول ‏گراي تندرومي ناميم. برخي درون اين جعبه احمدي‎ ‎نژاد را هم قرار مي دهند. درآينده اگر کسي بخواهد ‏احمدي نژاد را از دور‏‎ ‎بيرون کند نه حداد بلکه قاليباف خواهد بود. به نظرم احتمال اينکه‎ ‎سرقاليباف توافق ‏شود بسيارزياد خواهد بود. ‏

‎‎به نظرمي‎ ‎رسد احمدي نژاد با تعويض‎ ‎وزير کشور وبرخي استاندارها‏‎ ‎عملا خيز بلندي براي‎ ‎دور ‏دوم رياست جمهوري‎ ‎خود برداشته است. اين‎ ‎تغييرات از آنجا اهميت‎ ‎پيدا مي کند که به اين‎ ‎ضرب المثل ‏معروف در ميان‎ ‎نهادهاي نظام توجه کنيم‎ ‎که هر کسي بر وزارت کشور‏‎ ‎استيلاي کامل داشته‏‎ ‎باشد، نام ‏کانديداي‎ ‎خود را ازدرون صندوق‎ ‎بيرون خواهد کشيد. با‎ ‎توجه به اينکه محافظه‎ ‎کاران عملا نمي خواهند‏‎ ‎مانند ‏سال ۷۶ غافلگير‎ ‎شوند وبا درنظر گرفتن‎ ‎تحرکات يادشده، بيراه‎ ‎نيست که بگوييم همه چيز‎ ‎براي حضور ‏موفقيت آميز‎ ‎احمدي نژاد درحال مهيا‎ ‎شدن است. شما چه ارزشي‎ ‎براي اين تحليل قاپل‎ ‎هستيد؟‎ ‎
اين تحليل درست است. به اين معنا که پورمحمدي درتحليل‎ ‎نهايي آدم احمدي نژاد نبود. او گوش به حرف هاي ‏احمدي نژاد نمي داد. مطابق‎ ‎اطلاعاتي که دارم وي انسان بسيارباهوش ومستقلي است. او خود را کمتر از‎ ‎احمدي نژاد نمي دانست وحتي درمقابل خيلي اقداماتي که احمدي نژاد مي خواست‏‎ ‎انجام دهد نه تنها ‏مقاومت بلکه با وي رقابت مي کرد. اين باعث دردسر بين‎ ‎رابطه وزير و رييس جمهوري شد. به همين ‏خاطرمجبور شد پورمحمدي را کنار‏‎ ‎بگذارد. با کنار گذاشتن وي نيروي عظيمي ازاصول گرايان مثل کيهان را ‏برعليه‎ ‎خودش کرد. اما ماندن پورمحمدي هم نمي توانست براي کارهايي که مي خواهد‏‎ ‎بکند به وي کمکي ‏کند. بنابراين افرادي را به کار خواهدبست که با نظر وي‎ ‎کار کنند. امسال احمدي نژاد پول هم به اندازه کافي ‏دارد وسال ديگر هم‎ ‎خواهد داشت. ماشاالله نفت بيش از بشکه اي ۱۲۰ دلار است وتا دلتان بخواهيد‎ ‎پول در ‏دست وبال آقايان است. اين است که من اعتقاد ندارم به اين سادگي‎ ‎بشود احمدي نژاد را از دور دوم رياست ‏جمهوري کنار گذاشت. کساني که براي‎ ‎دور دوم براي رياست جمهوري وارد مي شود همواره يک امتياز ‏خاص دارند چون از‎ ‎اهرم هاي مالي موجود خود استفاده مي کنند. در تاريخ بعد ازانقلاب همه رييس‎ ‎جمهور ‏ها دو دور در قدرت بوده اند. فکر نبايد کرد که به اين سادگي ماجرا‏‎ ‎تمام شده است. اما يک دعوا بين احمدي ‏نژاد وقاليباف خواهد بود. انتخابات‎ ‎بعدي بسيار جنجالي ودعوايي خواهد بود. درمقابل احمدي نژاد تنها کسي ‏که مي‎ ‎تواند عرض اندام کند قاليباف است. ‏

‎‎شما ماه فوريه‎ ‎به ايران رفتيد. آيا‎ ‎با آقاي احمدي نژاد ملاقات‏‎ ‎کرديد؟‎ ‎
دراين مورد نمي خواهم صحبت کنم. ‏

‎‎بسيارخوب... به نظر شما چه چيزي در‏‎ ‎نظام سياسي فعلي ايران‎ ‎درخارج از کشور ديده‎ ‎نمي شود؟‏‎ ‎‎‎
چيزهايي در اردوگاه محافظه کاران وجود دارد که درخارج آن‏‎ ‎ديده نمي شود. درون ايران احساس من اين بود ‏که يک فاصله عميقي بين مردم و‎ ‎بنياداجتماعي کشور ونظام سياسي شکل گرفته وهر روز درحال عميق تر ‏شدن است. به نحوي که يک نيروي جوان با انتظارات بالا دربرابر يک نظام سياسي از‏‎ ‎کارافتاده ودمده که ‏نمي تواند جوابگوي آن نيازها وخواست ها باشد شکل گرفته‎ ‎است. ديگر ديدم که اين جناح بازي سياسي در ‏ايران درحال ازبين رفتن است‎ ‎وهيچ ارزشي بين مردم ندارد. بنابراين وقتي مي گويند طرف محافظه کار فلان‎ ‎نوع است يا اصلاح طلب فلان نوع، تقسيم بندي هايي است که بين نيروهاي سياسي‎ ‎مطرح است درحالي که ‏مردم ايران اساسا اين چنين تقسيم نشده اند. بنابراين‎ ‎اين نيروهاي سياسي جامعه که قراربود بنياد اجتماعي را ‏در خودشان ذوب کنند‎ ‎خود در اين بنياد اجتماعي ذوب مي شوند. دليلش هم اين است که جناح بازي‎ ‎مشروعيتش را درميان مردم از دست مي دهد. مردم بيشتر پروژه اي وملي به‏‎ ‎مساپل خودشان نگاه مي کنند. ‏ملي نه به معناي ناسيوناليستي بلکه به معناي‎ ‎تمام ملتي وکلي. در آينده نزديک جناح ها از بين خواهند رفت ‏ويک جريان جديد‎ ‎سياسي در ايران شکل خواهد گرفت که اين شکل جديد مي تواند در قالب اپتلاف‏‎ ‎هاي وسيع ‏کشوري باشد وبراساس يک سري پروژه هاي ملي همراه با احزاب جديد‎ ‎باشد. اين واقعيت است. کاري که ‏مثلا آقاي قاليباف مي کند از اين جنس است. به اين معنا که مي رود مي گويد من اصول گراي فلان وبهمان ‏نيستم، اصلاح طلب‎ ‎هم نيستم وبه نوعي مي خواهد خود را فراتر ازجناح هاي سياسي معرفي کند. اين‎ ‎حرکت ‏درايران هر چه بيشتر درحال جا افتادن است. ديگر آنکه دولت احمدي نژاد‏‎ ‎بيش ازآنچه در خارج کشور ديده ‏مي شود آماده رابطه با آمريکاست. ولي نمي‎ ‎داند بايد چه کار کند. متاسفانه نيرويي که بتواند براي آنها هم از ‏لحاظ‎ ‎تاکتيکي وهم از لحاظ استراتژيکي اين موضوع را فرموله کند وجود ندارد. به‎ ‎همين دليل قروقاطي مي ‏شود. از نظر استراتژيک احمدي نژاد پذيرفته که بايد‎ ‎رابطه با آمريکا برقرارشود اما به لحاظ تاکتيکي نمي ‏داند اين کار را بايد‎ ‎چگونه انجام دهد. اين را در خارج از کشور نمي بينند. درخارج از کشور اين‎ ‎را مي بينند ‏که احمدي نژاد در حال افزايش تنش با آمريکاست درحالي که احمدي‎ ‎نژاد تنش با آمريکا را نمي خواسته زياد ‏کند اما چون تنش با اسراييل ايجاد‎ ‎کرده انعکاس آن در رابطه با ايران وآمريکا تاثيرگذاشته است. ديگر اينکه‎ ‎اعتقاد دارم درايران دعواي ايدپولوژيک در حال از بين رفتن است. اسلام‎ ‎گرايي به معناي به عنوان يک ‏جريان فکري سياسي - نه جريان فکري مذهبي- در‏‎ ‎حال اضمحلال است ونقش خود را به يک جريان ‏فراايدپولوژي مي دهد ويک جريان‎ ‎عملگرايي درون آن شکل مي گيرد. متاسفانه حکومت نمي داند يک سري ‏قفل هايي‎ ‎را که درون خود دارد چطور باز کند. آنها نمي دانند قف مذهب وسياست را‎ ‎چگونه حل کنند. مشکل ‏انتخابات آزاد است که حلش بسيار دشوار خواهد بود. ‏

‎‎از پروژه‎ ‎هاي ملي نام برديد. چنين‎ ‎پروژه هايي چه ويژگي‎ ‎هايي دارند؟‏‎ ‎
اين پروژه ها مشکلات عمده کشورهستند که راه حل فرجناحي‎ ‎دارند. يکي ازاين پروژه ها اقتصاد وعدالت ‏اجتماعي است. ايراني ها دوست‏‎ ‎خواهند داشت کسي سرکاربيايد که اين موضوع را برنامه اصلي خود کند. ‏دوم حل‎ ‎مشکل رابطه ايران وآمريکاست. بسياري اعتقاد دارند که تا رابطه ايران‎ ‎وآمريکا حل نشود نمي توان ‏پروژه حل مساپل اقتصادي وگسترش عدالت اجتماعي را‏‎ ‎جامه عمل پوشاند. براي اينکه آمريکايي ها نمي ‏گذارند. سوم موضوع انتخابات‎ ‎آزاد است. انتخابات آزاد به عنوان يک پروژه ملي ونه يک پروژه جناحي - که‏‎ ‎هرجناحي ديگري را متهم کند. دراين مسير جريان هايي وجود دارند که به فکر‏‎ ‎تغيير دادن قانون انتخابات ‏هستند. اين سه خواست- پروژه ملي، رابطه‎ ‎تنگاتنگي بايکديگر دارند ودر آينده عمده خواهند شد: آقتصاد با ‏عدالت، رابطه با آمريکا و انتخابات آزاد. هر کسي که اين سه پروژه را با محوريت‎ ‎اقتصاد برنامه خود کند ‏آينده انتخابات را به نفع خود رقم خواهد زد. ‏

‎‎اشاره کرديد‎ ‎آقاي احمدي نژاد نمي‎ ‎داند که براي برقراري‎ ‎رابطه با آمريکا چه کند. وقتي شما ايران ‏بوديد‎ ‎هيچ راهکاري به مسوولين‎ ‎اراپه نکرديد؟‎ ‎
چرا. متاسفانه اين دولت نيست که درتحليل نهايي تصميم مي‎ ‎گيرد که در رابطه با آمريکا بايد چه کار کرد. ‏واقعا مشکل آمريکا وايران‎ ‎مشکل سياسي وديپلماتيک نيست. بلکه مشکلي است که پيامدهايش وراي اين رابطه‎ ‎مي رود. هم براي جريان هاي داخلي کشور هم براي روابط ايران با نيروهاي‎ ‎اسلامي خارج از مرزهاي ‏خودش و هم رابطه ايران با بقيه کشورها درمنطقه. يکي‎ ‎از معضلاتي اين رابطه همين است که پيامدهايي در ‏داخل ايران، منطقه وآمريکا‎ ‎خواهد داشت. اين رابطه هم دوست دارد و هم دشمن، هم در ايران وهم درمنطقه. ‏اين است که جريان را خيلي پيچيده کرده است. سواي اين پيچيدگي نيروهاي‎ ‎مختلفي در ايران سر اين رابطه ‏ادعا دارند. يک عده مي گويد ما بايد اين‎ ‎رابطه را کنترل کنيم عده ديگري مي گويند ما بايد اين کارا انجام ‏بدهيم. اما به نظرم درايران اندک اندک به اين نتيجه مي رسند که پروژه رابطه با‏‎ ‎آمريکا يک پروژه جناحي ‏نيست بله پروژه اي ملي است و اين رابطه را بايد‎ ‎درچارچوب منافع ملي کشور ديد نه منافع جناحي. اگر اين ‏اتفاق بيافتد مي شود‏‎ ‎اميدوار بود که به يک تفکر منسجم تري دررابطه با آمريکا رسيد. بنابراين فکر مي کنم ‏مشکل دولت احمدي نژاد اين است که به اين رابطه به‎ ‎صورت جناحي نگاه مي کند. ثانياجناح هاي ديگرادعا ‏دارند وازطرف ديگر همه‎ ‎اين جناح ها با همه دعواهايي که با هم دارند کاره اي نيستند و باز هم يکي‎ ‎آن بالا ‏است که کنترل قضيه را دراختيار دارد و اين جناح ها بي خودي سر‏‎ ‎همديگر داد وفرياد مي زنند. به همين ‏دليل هم فکر مي کنم اين جريان مساله اش‎ ‎فقط احمدي نژاد نيست. چرا که خاتمي و رفسنجاني هم نتوانستند ‏گره اين ماجرا‎ ‎را بگشايند. اما يک اتفاقي در ايران درحال رخ دادن است که درک موجود نسبت‎ ‎به ماجرا را ‏تغيير مي دهد. آقاي خامنه اي مصاحبه اي کردند چند ماه پيش‎ ‎دريزد وگفتند که ما نمي توانيم که براي هميشه ‏با آمريکا دشمن باشيم اما‎ ‎موقعش الان نيست. بنابراين سررابطه با آمريکا حکومت ازجريان ايدپولوزيک‎ ‎بيرون رفته و وارد يک جريان عملگرايي شده است و صحبت سر اين نيست که بايد‎ ‎رابطه با آمريکا را ‏درست کرد يا نه بلکه صحبت اين است که چه موقع وچگونه‎ ‎بايد اين کار را انجام داد. رييس جمهوري بعدي ‏شانس بيشتري دارد که اين‎ ‎رابطه را به جايي برساند و روي آن کار کند. ‏

‎‎تا انتخابات‎ ‎بعدي آمريکا شش ماهي‎ ‎باقي مانده است. طي هفته‏‎ ‎هاي گذشته مطالب زيادي‎ ‎درخصوص تمايل دستگاه‎ ‎بوش براي يک حمله نظامي‎ -‎حتي محدود - به ايران‎ ‎مطرح شده است. تحليل‎ ‎محافظه کاران اين است‎ ‎که چنين حمله اي دست‏‎ ‎دولت بعدي آمريکا را‎ ‎براي گفت وگو با ايران‎ ‎خواهد بست و ‏يا اينکه‎ ‎ايران را درموقعيتي‎ ‎قرار خواهد داد که به‎ ‎هر خواست آمريکا تن بدهد... با‎ ‎هر تحليلي که وارد اين‎ ‎موضوع شويم، حمله به‎ ‎ايران در هر مقياس ومقداري‎ ‎عملا ممکن است به يک‎ ‎نوع واپس گرايي و بازگشت‏‎ ‎به نوعي انقلابي گري‎ ‎وآرمان گرايي سالهاي‎ ‎دهه اول انقلاب منجر‎ ‎شود و تغييرات به وجود‎ ‎آمده را معکوس ‏کند. به‎ ‎نظر شما آيا با توجه‎ ‎به مشاهداتي که درواشنگتن‏‎ ‎داريد چنين اظهار نظراتي‎ ‎تنها براي ترساندن مقامات‏‎ ‎تهران است يا آنکه توجيه‎ ‎قدرتمندي براي آن وجود‏‎ ‎دارد که هر روز براحتمال‎ ‎چنين اقدامي مي افزايد؟‎ ‎‎‎
همه مشکل ايران وآمريکا مربوط به هفت هشت ماه آينده است. من معتقدم شش ماه آينده بسيارنگران کننده ‏است. اين شش-هفت ماه، زمان سياستگذاري نخواهد بود بلکه ماههاي اتفاقات خواهد بود. يعني به جاي‎ ‎اينکه ‏سياست تعيين کند چه اتفاقي در رابطه ايران وامريکا پيش خواهد آمد، اين حوادث برنامه ريزي شده خواهد ‏بود. به همين دولت ايران هم خيلي نگران‏‎ ‎است که حادثه اي رخ دهد که هيچ کنترلي بر روي آن ندارد به ‏وجود بيايد و آن‎ ‎باعث يک حرکت نظامي ازسوي آمريکا شود. از طرف ديگر نيروهاي زيادي درکشور‏‎ ‎هستند که مراقب اوضاع هستند. فکر مي کنم هر کسي که نسبت به جريان اين‎ ‎حادثه بي توجه باشد. ‏

‎‎وقتي چند‏‎ ‎ماه قبل به ايران رفتيد‎ ‎نگران اينکه مشکلي برايتان‎ ‎به وجودبيايد نبوديد؟‎ ‎
من همين جوري براي خودم به ايران نرفته بودم. من با‎ ‎برنامه مفصل تري رفته بودم و از طرف ايران ‏اقدامات لازم براي اينکه من‎ ‎سالم بروم وبرگردم انجام شده بود. اين طور نبود که يک بليط بخرم و راهي‎ ‎تهران شوم. از وقتي که وارد فرودگاه شدم تا وقتي که خارج شدم يک لحظه هم‎ ‎با مشکل مواجه نشدم - نه ‏دولتي و نه غيردولتي. ولي ايران هم کشور حوادث است. اما خوشبختانه هيچ اتفاقي براي من نيفتاد و همه ‏حرف هايي را هم که روزنامه‏‎ ‎کيهان و سايت الف برعليه من زدند وقتي بود که من‏‎ ‎از ايران خارج شده بودم. ‏قبل از آن هيچ اتفاق خاصي نيفتاد. هرجا که رفتم با پشتيباني شديد مردم‎ ‎مواجه شدم. درمحل خودم در تالش ‏بيش از ۲۰۰۰ نفر از من استقبال کردند. در‎ ‎تهران هم ملاقات هايي که کردم بسيار اميدوارکننده بود و با ‏انرژي بيشتري‎ ‎برگشتم براي کار کردن روي اين رابطه. به نظرم حرکت مهم وخوبي بود و در آن‏‎ ‎چارچوب تلاش مي کنم اين رابطه را درجهت عادي کردن پيش ببريم و درک درستتري‎ ‎در دو طرف به وجود ‏بياوريم. فکر مي کنم در ماموريتي که خودم براي خودم‏‎ ‎تعريف کرده ام - وکسي برايم تعريف نکرده - تا ‏حدود زيادي موفق بودم. ‏

‎‎گفتيد يک‎ ‎سري اتفاق افتاد که نمي‎ ‎خواهيد بگوييد. حالا‎ ‎نمي خواهيد يک خبر بدهيد‎ ‎در آخر اين ‏مصاحبه؟‎ ‎
اگر اين چند ماه را سالم سرکنيم دررابطه ايران‎ ‎وآمريکا در دولت بعدي حتما يک خبرخوش خواهيم داشت. به ‏نظر مي رسد جامعه‏‎ ‎سياسي انقلابي ايران اندک اندک خسته مي شود. نيروهاي رده اول حکومتي اندک‏‎ ‎اندک ‏از يک جريان سي ساله اي که در دور و تسلسل قرار گرفته خسته شده اند و‎ ‎فکر مي کنند بايد اين دور شکسته ‏بشود و جامعه به جلو برود و من مطمپنم اگر‎ ‎بشود تغييري در رابطه بين ايران وآمريکا ايجادکرد حتما ‏تاثيرش روي‎ ‎انتخابات ويک جريان اقتصادي سالم تر درايران مثبت تر خواهد بود و يشتر جلو‎ ‎خواهيم رفت. ‏من خيلي خوشبين هستم به خصوص به دليل حضور نيروي جوان باهوش‏‎ ‎مدرن وتحصيل کرده و مطلع ‏وجهاني ايران. نيرويي که ديگر نمي شود آن را‏‎ ‎برگرداند به بطري سحر آميز. اين غول از بطري به بيرون ‏آمده ونمي توان آن‏‎ ‎را کنترل کرد. ولي تقريبا اين احساس را دارم اين نيرو را نمي توان به عقب برد. هر‎ ‎اتقاقي در ايران بيافتد به سمت جلو خواهد بود.‏

بالا گرفتن اختلافات سياسي -- نگاه يورو آسيا به تحولات جديد در ايران

2008-06-03T22:37:00.001-07:00

رشد اختلافات ديني در ايران باعث انشعابات عميق در ميان هم پيمانان سياسي کشور، که کنترل سطوح عالي ‏جمهوري اسلامي را در دست دارند، شده است. آثار کوتاه مدت اين اختلافات، ترديدهايي است که ‏درموردانتخاب مجدد احمدي نژاد نو- محافظه به رياست جمهوري وجود دارد.‏

روحانيون محافظه کار و سنتي از انتخاب احمدي نژاد که حامل شعار احياي اصول اجتماعي و ديني انقلاب ‏‏1979 بود، در سال 2005 استقبال کردند. روحانيون محافظه کار در آن برهه از زمان احساس مي کردند ‏دوره هشت ساله رياست جمهوري اصلاح طلبانه سيد محمد خاتمي به نحو خطرناکي باعث سست شدن نقش ‏دين در سياست گذاري و تساهل تنگناهاي سياسي و اجتماعي شده است و به تبع آن، از نفوذ ملاها در جامعه تا ‏حد زيادي کاسته شده است. ‏

تصور کلي روحانيون سنت گرا در سال 2005 بر احياي مجدد طبقه روحاني توسط سياست هاي احمدي نژاد ‏به عنوان پيشتازجامعه استوار بود. با اينحال، ظرف سه سالي که از انتخاب او مي گذرد، او نتوانسته از عهده ‏بسياري از تعهدات و قول هاي اقتصادي بر آيد. درحاليکه روحانيون سنتي تا اندازه اي نفوذ از دست رفته خود ‏را دوباره بازپس گرفته اند،وليبسياري ديگراز روحانيون به انتقاد از افزايش نفوذ سپاه پاسداران انقلاب ‏پرداخته اند. فرماندهان سابق و فعلي سپاه، صاحب مناصب مهمي در دولت واقتصاد شده اند.‏

نارضايتي بسياري از روحانيون از احمدي نژاد در اوائل ماه مه علني شد و آن هنگامي بود که برخي رهبران ‏عاليرتبه ديني به سرزنش او به خاطر استفاده ابزاري از دين پرداختند. شعله اين اختلافت وقتي زبانه کشيد که ‏سخنان چند هفته پيش احمدي نژاد در ماه آوريل علني شد. او ادعا کرده بود که امام مهدي- امام دوازدهم به ‏دنبال حضرت محمد- دولت او را کمک مي کند. عقيده شيعيان بر اين است که امام مهدي منجي است که يک ‏روز ظهور کرده و دوران طلايي صلح و سعادت را برپا خواهد نمود. ‏

احمدي نژاد در همايش هاي انتخاباتي سال 2005 از تلاش دولت آينده براي زمينه چيني ظهور امام مهدي ‏خبر مي داد. احمدي نژاد در سخنراني که اواسط ماه مه پخش شد گفته بود امام مهدي "روابط دنيا را کنترل ‏مي کرده" است. او اشاره کرد هنگامي که در سال 2007 در دانشگاه کلمبيا هدف حملات کلامي قرار گرفته ‏بود، اين امام مهدي بوده که از او پشتيباني کرده است. احمدي نژاد گفت: "آيا واقعه دانشگاه کلمبيا چيزي غير ‏از حضور امام در پشت صحنه بود؟"‏

چندين روحاني برجسته در جمعه بعد از انتشار سخنان احمدي نژاد، به انتقاد شديد از رئيس جمهور پرداختند. ‏حجت الاسلام دعاگو، امام جمعه شميران، رئيس جمهور را به استفاده ابزاري از امام مهدي براي دفع انتقادات ‏از نابساماني هاي اقتصادي و اجتماعي در دولت متهم نمود.‏

مهمترين موج نارضايتي در 13 مه با سخنان آيت الله مهودي کني- يک طرف معامله مهم در ايران و کسي که ‏به عنوان يکي از بانفوذترين روحانيون ايراني محسوب مي شود- اتفاق افتاد که بر عليه احمدي نژاد به ‏صحبت برخاست. او در سخنراني خود در دانشگاه امام صادق گفت حتي بنيانگذار جمهوري اسلامي- آيت الله ‏روح الله خميني- هم راجع به بازگشت امام مهدي يا مداخله او در امور ادعايي نکرده بود.‏

مهدوي کني که رياست جامعه روحانيت مبارز، مهمترين سازمان سياسي محافظه کاران را برعهده دارد گفت ‏اظهارات احمدي نژاد مي تواند باعث روي برگرداندن مردم از اسلام شود. او پرسيد: "اگر امام مهدي امور ‏دنيا را مديريت مي کند، آيا نمي تواند کاري در مورد مافياي اقتصادي هم بکند؟ آيا قيمت بالاي برنج هم نتيجه ‏مديريت اوست؟"‏

علي خامنه اي- رهبر عالي ايران- نگران ناشکيبايي سياسي دولت و اختلافات فزاينده او با روحانيون است. ‏هرچند او مايل است ازانتقاد از مديريت رئيس جمهور خودداري نمايد، اما اخيراً منطق موجود درپشت برخي ‏اقدامات احمدي نژاد را زير سوأل برده است. بر اساس گزارشي که در 27 مه در وب سايت سايه نيوز به ‏چاپ رسيد، آيت الله خامنه اي ابراز نظر کرده که حمله احمدي نژاد به کساني که نظرات مخالف با او دارند، ‏غير سازنده است. اين به سخنراني آوريل احمدي نژاد در شهر قم باز مي گردد که در جريان آن، احمدي نژاد ‏به حمله شديد عليه رقباي خود دست زد. وب سايت مزبور به نقل از خامنه اي مي گويد: "منظوراو از اين ‏سخنان چه بود؟ مردم اين سخنان را قبول ندارند، اگرهم قبول داشته باشند، آنها را به سوي زيرسئوال بردن ‏مشروعيت نظام پيشخواهد برد."‏

احمدي نژاد، در عين حال که با خيل عظيمي از منتقدان روبرو بوده است، هنوز مورد پشتيباني سطوح ‏رهبري ديني کشوراست. يکي از پشتيبانان او آيت الله علم الهدي است که عضو مجلس خبرگان است. او در ‏‏23 مه گفت: "نمي فهمم چرا بعضي افراد ضعيف... نمي خواهند ما ارتباطمان با امام زمان را پيدا کنيم... ‏کشور ما سرزمين امام مهدي است."‏

با درنظر گرفتن چنين اختلافاتي، ماههاي آينده بايد شاهد رويارويي هاي سياسي فراواني در تهران باشيم. ‏احمدي نژاد با انتخابات رياست جمهوري 2009 روبرو خواهد بود و انتقادات تا جايي بالا مي گيرد که ‏روحانيون محافظه کار وسنت گرا هم به مخالفت با او خواهند پرداخت.‏

مناقشات موجود ظرف روزهاي اخير، با ظهور يک نامزد بالقوه پويا در صحنه بالا گرفته است. اين فرد، ‏علي لاريجاني است که مذاکره کننده سابق هسته اي بوده و با راي اکثريت قابل توجهي به عنوان رياست ‏مجلس برگزيده شده است. ‏

لاريجاني اکتبر گذشته به خاطر تفاوت هاي سياسي با احمدي نژاد، از مقام هسته اي خود [استعفاء کرد. او ‏هنگام پذيرش پست رياست مجلس از برداشتن گام هاي لازم براي کاهش تورم و رفع کمبودها در زمينه ‏انرژي خبر داد. لاريجاني به برکت روابط خانوادگي اش، به زعم بسياري از روحانيون محافظه کار مي تواند ‏در هيبت يک نامزد کارآمد ظاهر شود: او ثمره يک خانواده برجسته ديني است و يکي از برادرانش، نظريه ‏پردازي معروف است. ‏

منبع: يورو آسيا اينسايت- 30 مه ‏

ايران سلاح اتمي نمي سازد -- گزارش ليبراسيون از سخنان پوتين

2008-06-01T20:29:00.001-07:00

رئيس جمهور سابق و نخست وزير كنوني روسيه يقين پيدا كرده است كه ايران در صدد دستيابي به سلاح ‏اتمي نيست. مرد قدرتمند كرملين در مصاحبه اي با لوموند ضمن پافشاري بر موضع خود تأكيد كرده كه ‏ايران" در حال حاضر كوچكترين حركتي كه از نظر حقوقي تخطي محسوب شود انجام نداده است".‏

ولاديمير پوتين به همه كساني كه نظر او که به مقاصد تهران بدگمانند پاسخ مي دهد پاسخ مي دهد:‏‎ ‎‏"قبول ‏ندارم چون اثبات نشده است". ‏

نخست وزير قدرتمند روسيه وي به لوموند گفت:‏‎ ‎‏"ايراني ها مردمي مغرورند كه مي خواهند از استقلالشان و ‏از حقّ قانوني خود براي دستيابي به انرژي هسته اي صلح آميز بهره ببرند. من با قاطعيت اعلام مي كنم كه ‏ايران در حال حاضر كوچكترين حركتي كه از نظر حقوقي تخطي محسوب شود انجام نداده است. من حتي به ‏ايران حق مي دهم كه به غني سازي [ اورانيوم]بپردازد".‏

با اين همه پوتين چند روز پس از انتشار گزارش جديد آژانس فني سازمان ملل، اظهار داشت:‏‎ ‎‏"اشكالي كه به ‏ايران گرفته مي شود اينست كه اسناد همۀ برنامه هايش را به آژانس ارائه نداده است. اين مسئله اي است كه ‏بايد حل شود". ‏

آژانس انرژي اتمي در گزارش اخير خود كه در سطح محدود انتشار يافت از اينكه ايران حاضر نشده است به ‏پرسش هاي آژانس در زمينه احتمال وجود بخش نظامي در برنامه اش پاسخ گويد، ابراز تأسف كرده است. ‏

كشورهاي غربي از جمله امريكا و فرانسه ايران را متهم مي كنند كه تحت پوشش برنامه صلح آميز هسته اي ‏قصد دارد به سلاح اتمي مجهز شود هر چند تهران اين مسئله را انكار مي كند. ‏

پوتين در سخنانش مجدداً تأكيد كرد كه روسيه مخالف تجهيز تهران به سلاح اتمي است:‏‎ ‎‏"موضع اصولي ما ‏اين است. استفاده از سلاح اتمي در منطقه كوچكي چون خاورميانه معنائي جز خودكشي ندارد. اصلاً سلاح ‏اتمي را به نفع چه كسي مي خواهند به كار ببرند؟ به نفع فلسطيني ها؟ امّا در اين صورت ديگر فلسطيني هم ‏وجود نخواهد داشت". ‏

پوتين خاطرنشان مي سازد كه به رهبران ايران گفته است كه كشورشان‎ ‎‏"در منطقۀ امني قرار ندارد بلكه در ‏منطقة اي واقع شده است كه در حال انفجار است".‏‎ ‎‏"ما از رهبران ايران مي خواهيم به اين مسئله توجه داشته ‏باشند، همسايگانشان و جامعه بين المللي را تحريك نكنند و ثابت كنند كه نيت پنهاني ندارند". ‏

سازمان ملل براي وادار كردن تهران به تعليق غني سازي اورانيوم و همكاري كامل با آژانس بين المللي ‏انرژي اتمي تا كنون با صدور سه قطعنامه‏‎ ‎ايران را تحريم كرده است. مسكو اخيراً از شش كشور قدرتمند ‏مسئول مذاكره با ايران خواسته است كه در مورد تأمين امنيت ايران به اين كشور "تضمين" بدهند.

حالا چه کسي بر ايران سخت مي گيرد -- تحليل نيويورک تايمز ازتغيير موضع آژانس هسته اي

2008-06-01T20:28:00.000-07:00

ويليام جي براود ‏

تاريخچه تغيير مواضع دو نهاد موثر در پرونده هسته اي ايران، يکي نهاد هسته اي سازمان ملل و ديگري ‏مراکزاطلاعاتي آمريکا قابل توجه است. بازرسان آژانس که مدت هاست سرنشين خودروي دولت بوش در به ‏چالش کشيدن برنامه هسته اي ايران هستند، هفته پيش ماشين را تندتر راندند و و خواستار شفافيت ايران در ‏باره پيشرفت هايش در زمينه ساختن بمب هسته اي شدند.‏

آن ها مي گويند ايران مشغول غني سازي اورانيوم و تهيه سوختي است که هم مي تواند در نيروگاه توليد برق ‏و هم در تهيه بمب کاربرد داشته باشد. نيروگاه اصفهان نيز سرگرم توليد گاز اورانيوم است. از اين حرف به ‏چه نتيجه اي مي رسيم.‏

پاسخ اين سوال بسيار آسان و تا حد زيادي واضح است: آمريکايي ها فرمان ماشين را در دست آژانس گذاشته ‏اند.‏

‏ آمريکايي ها پس از آنکه براي به چالش کشيدن تلاش هاي هسته اي ايران به همه نوع اقدام ديپلماتيک يا تهديد ‏نظامي دست زدند، از سال گذشته با انتشار يافته هاي اطلاعاتي جديد که حاکي از کنار گذاشتن طراحي ‏تسليحات هسته اي در سال 2003 مي داد، از موضع خويش عقب نشستند. حالادر واپسين روزهاي دوره دوم ‏زمامداري جرج بوش، استفاده از ابزارهاي سياسي، ديپلماتيک و نظامي براي اعمال فشارو انجام مقابله جديد ‏کار مشکلي خواهد بود. ‏

واشنگتن اوايل سال جاري نيز اطلاعات مخفي را در اختيار بازرسان هسته اي در وين قرار داد. آژانس نيز ‏اين اطلاعات را در کنار اطلاعاتي قرار داد که از پايتخت کشورهاي ديگر به دست آورده و يا خود در طول ‏سالها جمع آوري کرده بود.‏

بازرسان آژانس بين المللي انرژي هسته اي با کنار هم قرار دادن مدارک جديد و قبلي ظرف ماه هاي گذشته، ‏از اين نگران شدند که شايد ايران قبل از توقف اقداماتش در پنج سال پيش به سطحي از پيشرفت واقعي در ‏طراحي سلاح هاي مرگبار رسيده باشد.‏

اين موضوع هفته پيش به نحوي غير معمول و با لحني صريح به درخواست بازرسان براي اخذ اطلاعات ‏بيشتراز ايران منجر شد. غير معمول تر اينکه از 18 مدرکي که مخفيانه بدست آمده بود و حاکي از تمايل ‏ايران به طراحي تسليحات هسته اي قبل از توقف اين فعاليت ها بود پرده برداشته شد. ‏

اين وضعيت به طرح يک سوال اصلي و فوري انجاميد: ايران قبل از توقف برنامه خود، در طراحي بمب تا ‏کجا پيش رفته بود؟

سئوال بالا اکنون به اين سئوال تبديل مي شود که در قبال ايران چه بايد کرد، خصوصاً اينکه اين مساله از ‏سوي آژانس بين المللي طرح شده که واجد اعتبار بسزايي در دنياست. اعتبار، همان چيزي است که دولت ‏بوش مدت ها پيش آنرا از دست داده است. ‏

بازرسان وين درگزارش هفته گذشته خود از شواهدي در مورد کار بر روي طرح اوليه کلاهک هسته اي، به ‏عنوان "عامل نگراني جدي" ياد کردند و گفتند پرده برداشتن از اصل ماجرا "براي ارزيابي ماهيت برنامه ‏فعلي و گذشته برنامه هسته اي ايران حياتي است."‏

ايراني ها نيز همانند سال هاي گذشته تاکيد دارند هيچ گونه برنامه تسليحات هسته اي در کار نبوده است و ‏فعاليت هاي آنان صلح آميز و در راستاي توليد برق است. بازرسان آژانس ناشکيبايي خود را از فقدان ‏همکاري هاي ايران با به بحث گذاردن 18 مدرک مشکوک به نمايش گذاشتند. آنها ضمناً فاش کردند که يکي ‏از دانشمندان ايراني، زماني، تصاوير اولين انفجار هسته اي دنيا در سال 1945 را همراه با معادله محاسبه ‏قدرت تخريبي آن به نمايش گذاشته است.‏

اما چرا حالا به گناه هايي که قبلاً از ايران سر زده پرداخته مي شود؟ مگر يافته هاي مربوط به توقف طراحي ‏کلاهک هسته اي در سال 2003 ، کافي نيست؟

کارشناسان هسته اي داخل و خارج آژانس بين المللي به اين سوال پاسخ منفي مي دهند.ميزان پيشرفت ايران ‏در طراحي تسليحات حائز اهميت است، زيرا دانشمندان اين کشور در مسير رو به جلو حرکت مي کنند. آنها ‏در حال آموختن شيوه توليد سوخت مبتني بر اورانيوم هستند. اگر آنها يک طرح مناسب از کلاهک هسته اي ‏هم در اختيار داشته باشند، فقط کمبود سوخت مي تواند آن ها را ازداشتن بمب برحذر دارد. ‏

رابرت اس نوريس، مولف کتاب "مسابقه براي بمب" که به تاريخ پروژه منهتن مي پردازد، مي گويد: ‏‏"معمولاً عامل محدود کننده، سوخت است. بقيه کارها نسبتاً آسان است." او گفت ايالات متحده توانست کار ‏طراحي بمب هيروشيما را در سال 1944 به پايان ببرد اما ساخت آن تنها پس از سال ها کار بر روي توليد ‏سوخت اورانيوم امکانپذير شد که خود تا سال 1945 به درازا کشيده بود. دکتر نوريس گفت: "به محض آنکه ‏سوخت کافي بدست آوردند- برنده شدند- آنها آنقدر به کار طراحي خود اطمينان داشتند که حتي زحمت آزمايش ‏بمب را هم به خود ندادند."‏

موسسه علوم و امنيت بين المللي- گروه خصوصي پيگيري اشاعه تسليحات هسته اي در واشنگتن- هفته گذشته ‏گفت تحليل هاي اين موسسه از گزارش جديد آژانس نشان مي دهد ايران تدريجاً در حال غلبه بر مشکلات ‏است وغني سازي سوخت اورانيوم را اکنون با سرعت بالاتري انجام مي دهد. ‏

مقامات بلندپايه اي که بر کار تهيه گزارش اطلاعاتي آمريکا نظارت داشته اند مي گويند ممکن است کار ‏طراحي تسليحاتي ايران تا قبل از سال 2003 به اندازه توليد يک بمب قابل مقايسه با بمب پنج تني فرود آمده ‏بر هيروشيما پيشرفت کرده باشد. اما به اين معني نيست که آنها يک طرح عملياتي براي توليد اين بمب ‏هولناک در دست دارند ومثلا قادر خواهند بود يک بمب مينياتوري يک تني بر روي موشک هاي سريع سوار ‏کنند. استراتژيست هاي نظامي مي گويند چنين تسليحاتي حتي بدون اينکه شليک شوند، قادر به تغيير موازنه ‏قدرت در منطقه است.‏

به همين دليل است که ميزان پيشرفت ايران در کار طراحي تسليحات براي بازرسان هسته اي وين از چنين ‏اهميتي برخوردار است. ‏

ايران به شدت کار روي مجموعه اي از موشک هاي دوربرد تحت عنوان شهاب- به معني ستاره متحرک- ‏ادامه مي دهد. موشک شهاب-3 پيشرفته ترين موشک ايراني است و قابليت دسترسي به اروپا را دارد. به ‏گزارش بازرسان درترجمه يکي از مدارک ايراني مطلب بدست آمده عنوان زير به چشم مي خورد: "نحوه ‏سوار کردن انبوه کلاهک موشک شهاب 3 با بار مواد جديد."‏

موسسه علوم و امنيت بين المللي در حال حاضر چنين نتيجه گرفته است که ايران به سختي مي تواند تلاش ‏هاي قبلي خود براي توليد سلاح هسته اي را انکار نمايد. موسسه مي گويد: "چنين مدارکي خود به معني وجود ‏پرونده اي قابل پيگيري است."‏

اما سوال همچنان باقي است: ايران تا کجا جلو رفته است؟

ايران سلاح اتمي نمي سازد -- گزارش ليبراسيون از سخنان پوتين

2008-06-01T20:27:00.000-07:00

حالا چه کسي بر ايران سخت مي گيرد -- تحليل نيويورک تايمز ازتغيير موضع آژانس هسته اي

2008-06-01T20:25:00.000-07:00

ويليام جي براود ‏

پاسخ اين سوال بسيار آسان و تا حد زيادي واضح است: آمريکايي ها فرمان ماشين را در دست آژانس گذاشته ‏اند.‏

اين وضعيت به طرح يک سوال اصلي و فوري انجاميد: ايران قبل از توقف برنامه خود، در طراحي بمب تا ‏کجا پيش رفته بود؟

اما سوال همچنان باقي است: ايران تا کجا جلو رفته است؟

جيمي کارتر: با ايران آشتي کنيد -- نگاه ايندپندنت به درخواست رييس جمهور سابق آمريکا

2008-05-27T05:47:00.001-07:00

جوي لو ديکو ‏

جيمي کارتر، رييس جمهور سابق ايالات متحده، از کشورش خواست روابط تجاري با ايران را که او ملتي ‏‏"معقول" خواند از سر بگيرد. آقاي کارتر که ديروز در فستيوال "هاي" (فستيوالي که هر سال به مدت ده روز ‏در ولز برگزار مي شود) سخن مي گفت، پيشنهاد کرد ايالات متحده دانش فني انرژي هسته اي و سوخت را ‏براي نشان دادن حسن نيت خود در اختيار ايران بگذارد.‏

آقاي کارتر پرسيد: "اگر ايران ظرف سه سال به سلاح هسته اي دست پيدا کند، آن وقت چه مي شود؟ من فکر ‏نمي کنم چنين اتفاقي بيفتند، اما اگر بيفتد ما چه کار مي کنيم؟ ايراني ها مانند همه ما در اين اتاق مردم نجيبي ‏هستند. آيا آنها قصد خودکشي دارند؟ من حدس مي زنم خير. پس کاري که لازم است بکنيم اين است که با آنها ‏گفتگو کنيم و به آنها بگوييم مي خواهيم دوستشان باشيم. ايالات متحده بايد به ايران بگويد که ما مي خواهيم ‏سوخت و هرچيز لازم ديگر براي يک برنامه هسته اي غيرنظامي را به آنها بدهيم. ما بيست و پنج سال پيش ‏روابط تجاري مان را با ايران قطع کرديم. ما بايد روابط تجاري را از سربگيريم تا به ايران نشان دهيم که ‏دوست هستيم."‏

در دوران رياست جمهوري کارتر، 25 ديپلمات آمريکايي براي مدت بيش از يک سال از سوي ايراني ها به ‏گروگان گرفته شدند. تنها در آخرين روز از دوران رياست جمهوري کارتر در سال 1981 بود که اين ‏گروگان ها آزاد شدند.‏

آقاي کارترضمناً به انتقاد از جرج بوش پرداخت و گفت عدم تعامل با کشورهايي که متفاوت هستند، يک ‏‏"اشتباه جدي و انحراف تاسف آور" از اقدامات رئيس جمهور هاي سابق ايالات متحده بوده است. کارتر در ‏مصاحبه با اسکاي آرت که امروز پخش شد، گفت: "رئيس جمهور در واشنگتن اولين نفري است که مسئول ‏اين عدم تعامل است. من فکر مي کنم ما خودمان را از بهره گرفتن از هرگونه ديدگاه منطقي طرف مقابل ‏براي دستيابي به اهداف بزرگ محروم کرده ايم."‏

منبع: ايندپندنت- 26 مه ‏

خاورميانه جديد از آن بوش نخواهد بود--- تحليل فيگارو از وضعیت منطقه

2008-05-26T09:19:00.001-07:00

‏يوشکا فيشر

يوشکا فيشر، وزير خارجه آلمان و صدراعظم سابق اين کشور بين سال هاي 1998 و 2005 معتقد است که ظهور يک ‏خاورميانه جديد فرصتي است که طي آن مي توان يک نظم منطقه اي با مرزهاي امن ايجاد کرد و بدين ترتيب الگوهاي سلطه ‏طلبانه را با شفافيت و همکاري جايگزين نمود.‏

بي شک سياست رييس جمهور بوش در خاورميانه در يک چيز موفق بوده: ايجاد بي ثباتي کامل در منطقه. اين وضعيت مطمئناً از ‏ايجاد يک خاورميانه دموکراتيک و طرفدار غرب، آن گونه خواسته ايالات متحده بوده، بسيار دور است.‏

حتي اگر مسايل آن گونه که نئوکان هاي امريکايي فکر مي کردند پيش نرفته، ولي مي توان اذعان داشت که وضعيت تا حدي تحول ‏يافته است. رويدادهاي بسياري در اين تحولات دخيل بوده: پايان ناسيوناليسم لائيک جهان عرب، افزايش بهاي نفت و گاز و شکست ‏بي سابقه اي که "جنگ عراق" ناميده مي شود. از دمشق گرفته تا دوبي، از تل آويو تا تهران، يک خاورميانه جديد در حال شکل ‏گيري است.‏

خاورميانه سابق براساس مرزها و هويت هاي سياسي که پس از سقوط امپراطوري عثماني در سال 1918 توسط قدرت هاي ‏اروپايي ايجاد شده بود ترسيم مي شد و از سوي يک ناسيوناليسم لائيک برگرفته از اروپا به حرکت افتاده بود. هدف خاورميانه قديم، ‏مدرنيزه کردن سياسي و اجتماعي از طريق اقدامات دولتي بود و اين نوع ناسيوناليسم که تحت عنوان "سوسياليسم عربي" شناخته ‏مي شد، در زمان جنگ سرد، يعني در زماني که مي توانست روي کمک نظامي، سياسي و اقتصادي اتحاد جماهير شوروي حساب ‏کند، به اوج خود رسيد. ‏

اين وضعيت پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي کاملاً از ميان رفت و منطقه به تصرف ديکتاتورهاي نظامي، فاسد و بي کفايت ‏افتاد. پايان عمر شوروي باعث وقوع بحران هاي نظامي شديد در بسياري از کشورهاي عربي گرديد؛ حکومت هاي ناسيوناليست ‏بدون حمايت شوروي ديگر نمي توانستند ارتش خود را مدرنيزه کنند. ‏

به تدريج، حکومت هاي ناسيوناليست مشروعيت خود را در نظر مردم خود از دست دادند و بدين ترتيب خلأيي ايجاد شد که اغلب ‏از سوي عوامل غيردولتي پر مي شد. روابط نيروهاي ايدئولوژيک و تقسيم قدرت نيز تغيير يافت، سکولاريسم جاي خود را به ‏اسلام سياسي داد و آرمان هاي ناسيوناليستي و انقلابي ضدغربي با مسايل اجتماعي درهم آميخت.‏

امروز سوريه، مصر، يمن، تونس، الجزاير و مناطقي از فلسطين که توسط فتاح کنترل مي شوند، هنوز خصوصيات خاورميانه قديم ‏را حفظ کرده اند. ايران، عربستان سعودي، امارات متحده عربي، ديگر اميرنشين هاي عرب، اسراييل و همچنين حزب الله، حماس ‏و ديگر گروه هاي جهادگر را مي توان در خاورميانه جديد دسته بندي کرد. اردن و مراکش نيز در تلاش اند تا به جمع اخير ‏بپيوندند. ‏

مطمئناً همان گونه که از مثال ها برمي آيد، "جديد" الزاماً به معناي "بهتر" نيست، بلکه معني آن "متفاوت" و "مدرن" است. و اما ‏معني "مدرن" نيز به هيچ وجه دلالت بر يافت راه حل براي درگيري هايي که در منطقه بيداد مي کند ندارد، بلکه اين خود درگيري ‏ها و رويارويي ها هستند که "مدرنيزه" شده اند و نسبت به گذشته خطرناک تر به نظر مي رسند. ‏

البته جنبه اي از اين مدرنيزه شدن را در سال 2006 در زمان جنگ لبنان که ميان اسراييل و حزب الله درگرفت به چشم ديديم. در ‏اين جنگ، تانک ها به واقع در برابر موشک ها و راکت اندازهاي کاتيوشا امکان قدرت نمايي نداشتند. به موازات آن نيز، عوامل ‏غيردولتي مانند حزب الله، حماس و القاعده جايگزين ارتش هاي متعارف شده اند: عمليات انتحاري [از خودروهاي بمب گذاري شده ‏گرفته تا کمربندهاي انفجاري بر کمر نوجوانان] جايگزين عمليات چريکي و کلاشينکوف شده است.‏

ولي مهم ترين عنصر در اين زمينه تغيير مرکز ثقل سياسي و نظامي منطقه است. اگر اسراييل، فلسطين و لبنان تنش زاترين نقاط ‏خاورميانه قديم به حساب مي آمدند، امروز مبارزه براي قدرت، در قالب جنگ عراق ولي در کل خليج فارس دنبال مي شود؛ منطقه ‏اي که به صحنه جديد بازي هاي سياسي تبديل شده. فاکتور اصلي بحران، ديگر رويارويي ميان اسراييل و فلسطين نيست، بلکه ‏خطر درگيري بين ايران و عربستان سعودي براي تسلط بر منطقه در مقياس کوچک و بين ايران و ايالات متحده براي تسلط بر ‏منطقه در مقياس بزرگ است. اکنون ديگر تقريباً حل و فصل اختلافات اسراييل و فلسطين بدون حضور ايران و متحدان منطقه اي ‏اش، يعني حزب الله در لبنان و حماس در فلسطين، غيرممکن مي نمايد. ‏

از يک جهت جنگ عراق به مانند پلي استراتژيک و نظامي است که خاورميانه قديم و جديد را به يکديگر پيوند مي دهد. مداخله ‏نظامي امريکا به صورت چهار تحول بزرگ در منطقه تفسير مي شود:‏

‏-‏ ايران به موقعيت استراتژيکي دست يافته که هيچ گاه به تنهايي نمي توانست آن را تجربه کند و اکنون براي تحقق بزرگ ‏انديشي ها و سلطه جويي هاي خود در منطقه يکه تازانه پيش مي رود.‏

‏-‏ ايجاد دموکراسي در عراق باعث به قدرت رسيدن اکثريت شيعه شد و اين مسأله به شکل چشمگيري نفوذ ايران را در اين ‏کشور افزايش داد. جنگ عراق شکل رويارويي سنتي ميان شيعه و سني را تغيير داد و يک چاشني ژئوپليتيک مدرن نيز ‏بدان افزود و به علاوه، آن را در کل منطقه بسط داد.‏

‏-‏ افزايش يافتن نفوذ ايران تهديدي بالقوه براي عربستان سعودي است، زيرا اکثريت جمعيت بحرين، به عنوان همسايه نفت ‏خيز عربستان در شمال شرقي، شيعه هستند. دولت شيعه بغداد که از سوي ايران هدايت مي شود نيز مي تواند در ميان ‏مدت به مثابه تهديدي براي تماميت ارضي عربستان سعودي به شمار آيد. اين سناريويي است که به هيچ وجه قابل قبول ‏سعودي ها نيست.‏

‏-‏ اگر ايران به يک قدرت اتمي تبديل شود، نگراني سعودي ها به طرز چشمگيري افزايش خواهد يافت و اين در حالي است ‏که از ارزش تسليحات غيراتمي کشورهاي خاورميانه کاسته خواهد شد. بي شک اين مسأله مي تواند يک مسابقه هسته اي ‏را در منطقه ايجاد کند.‏

اين وضعيت جديد کل نظام مملکتي و دولتي خاورميانه را که توسط انگليسي ها و فرانسوي ها ساخته شده از بين خواهد برد و اولين ‏قرباني نيز بي شک عراق خواهد بود.‏

يکي از سؤالات اصلي درخصوص خاورميانه جديد اين است که آيا عراق مي تواند تماميت ارضي خود را به دنبال رويارويي هاي ‏ديني و قومي که بين کردها و اعراب و بين شيعه ها و سني ها درگرفته حفظ کند؟ مطمئناً تجزيه عراق به مثابه روغن داغي براي ‏اين آتش افروخته خواهد بود و وضعيتي مشابه با وضعيت بالکان را در تمام اين منطقه رقم خواهد زد.‏

ديگر سؤال مهم اين که: آيا اسلام سياسي به سوي دموکراسي و مدرنيته پيش خواهد رفت يا اينکه همچنان زنداني اصولگرايي و ‏تاريک انديشي هاي گذشته خود خواهد ماند؟ در حال حاضر، خط اول اين جبهه در خاورميانه نيست، بلکه در ترکيه است و ضربه ‏آن مي تواند در فراسوي مرزهاي اين کشور نيز احساس شود.‏

ظهور يک خاورميانه جديد فرصتي است که مي توان طي آن چيدمان منطقه را نظم بخشيد و منافع مشروع تمامي عوامل آن را ‏منعکس نمود. اين نظم منطقه اي مرزهاي امن و بي خطري ايجاد خواهد کرد و الگوهاي سلطه طلبانه را با شفافيت و همکاري ميان ‏دولت ها جايگزين خواهد نمود. اگر مسايل بدين ترتيب پيش نروند، مسلماً خاورميانه جديد از گونه قبلي آن به مراتب خطرناک تر ‏خواهد بود.‏

نگاه سانفرانسيسکو کرونيکل به تازه ترين اظهارات ژنرال هاي آمريکائي

2008-05-24T18:46:00.000-07:00

خوشبين به روابط بهتر با ايران

دو تن از نام آشناترين نظاميان ايالات متحده در مسايل خاورميانه، دورنماي روابط با ايران را، عليرغم تنش هاي موجود بر سر جاه طلبي هاي هسته اي و نظامي اين کشور، مثبت ارزيابي مي کنند.

ژنرال ارتش مارتين دمپسي که رئيس اجرايي ستاد مشترک ايالات متحده است در مصاحبه اي با آسوشيتد پرس گفت واشنگتن و تهران مي توانند در مسائل پيچيده اي نظير قاچاق مواد مخدر از افغانستان، مواضع مشترکي داشته باشند. اين به شرطي است که ايران از "فعاليت هاي نظامي" در داخل عراق دست بردارد.
ژنرال ديويد پتراوس نيز که انتظار مي رود موافقت سناي آمريکا را در کسب عنوان فرماندهي دائم ستاد مشترک بدست آورد، روز سه شنبه در کميته خدمات نظامي سنا گفت وي، علي رغم اينکه ايران جنگ هاي باواسطه را در خاورميانه به راه انداخته،به برقراري "روابط سازنده تر" با ايران خوشبين است.

اظهارات اين دو بازتابي از تلاش هاي ايالات متحده – از جمله بوش و رابرت گيتس وزير دفاع اين کشور- در برجسته نمودن فعاليت هاي ايران است که به زعم واشنگتن در عراق، لبنان و ساير نقاط خاورميانه نقش مخربي دارد. ايالات متحده در عين حال سعي مي کند تهران را به تغيير رفتارش ترغيب نمايد.

در دوره اي که حدس و گمان ها براي نزديک شدن زمان رويارويي ايران و ايالات متحده بالا گرفته است، اظهارات اين فرماندهان اميدوار کننده است. اين ديدگاه ها شامل دورنماي منطقي پرهيز از جنگ با استفاده از ابزارهاي ديپلماتيک و نهايتاً سوق دادن ايران به سوي مسير جديدتري است.

دمپسي که محدوده نظامي فرماندهي او با مشکلاتي نظير مناقشه اسراييل و فلسطينيان گره خورده اي دست مي گويد واضح است که ايران به توسعه نفوذ خود در منطقه مشغول است: از لبنان گرفته تا عراق و حتي تا غرب افغانستان.

با همه اينها، دمپسي در مصاحبه روز چهارشنبه در مرکز فرماندهي ستاد مشترک گفت او اعتقاد دارد "فرصت هاي بيشماري از وقايع تغيير دهنده در منطقه" وجود دارد. وي به عنوان نمونه به مذاکرات صلح سوريه و اسرائيل اشاره کرد.

او گفت: "حتي دلايلي براي يافتن منافع مشترک با ايران در زمينه هاي خاصي وجود دارد، مثلاً مقابله با مواد مخدر. اما وقتي سربازان آمريکايي در نتيجه انفجار مواد منفجره ساخت ايران در حال تلف شدن هستند، همکاري در چنين زمينه هايي بسيار مشکل به نظر مي رسد."

وي ادامه داد: "ايران منافع بسياري در خلاص شدن از کشت خشخاش در افغانستان دارد، زيرا اين مواد سرانجام سر از ايران درمي آورند". دمپسي گفت: "در منطقه فرصت هايي براي يافتن منافع مشترک با ايران وجود دارد. اما تا زمانيکه با رفتار ناپسند ايراني ها در عراق روبرو هستيم، نمي توانيم بر روي اين فرصت ها کار کنيم."

او گفت از ديد منطقه اي، ايران يک مشکل است.

دمپسي مي گويد: "ما بايد با نفوذ ايران در عراق روبرو شويم زيرا ايران در واقع افزايش خشونت، مخالفت شيعيان و تلاش براي بي اعتبار ساختن نيروها و سياست هاي ايالات متحده در منطقه را، آشکارا در راستاي منافع خود مي بيند."

ژنرال پتراوس هم در آغاز اظهارات خود در جلسه سنا، نقطه نظرمشابهي را درباره ايران ابرازکرد.
پترايوس گفت: "ايران برادامه غيرشفاف دانش هسته اي خود اصرار دارد و به آموزش، تامين مالي و تسليح شبه نظاميان خطرناک ادامه مي دهد". او گفت: "اقدامات ايران خصوصاً در عراق، لبنان،سرزمين هاي فلسطيني ها و افغانستان مخرب بوده است. ايران در هر کدام از اين مناطق، به جنگ با واسطه در سطوح مختلف دست زده تا نفوذ خود را بيافزايد و جاه طلبي هاي منطقه اي خود را دنبال نمايد."

او اضافه کرد، با اينحال هنوز جاي اميدواري براي تغيير وجود دارد.
پتراوس ادامه داد: "حتي اگر ما با رهبران منطقه براي محافظت شرکاي خود در برابر تهديدات و خطرات ايران همکاري کنيم، در هر صورت بايد سياست هايي را تدوين کنيم که در درازمدت زمينه روابط سازنده تري را فراهم آورد". او گفت: "ما بايد به کمک شرکاي منطقه اي و جهاني، به دنبال راه هايي براي ترغيب ايران به احترام گذاردن به تماميت ارضي ساير کشورها، پيروي از عدم گسترش تسليحات هسته اي و مشارکت در ثبات منطقه اي به جاي بي ثبات کردن آن باشيم."

منبع: سانفرانسيسکو کرونيکل – 23 مه

تحليل سانفرانسيسکو کرونيکل از پيچيدگی برخورد با ايران --

2008-05-20T23:28:00.001-07:00

‏باربارا اسلاوين ‏

با فرارسيدن واپسين ماه های عمر دولت بوش و درحاليکه چيز زيادی برای نمايش دادن در ‏خاورميانه وجود ندارد، زمزمه های جنگ عليه ايران دوباره در واشنگتن بر سر زبان ها ‏افتاده است. ‏

با وجود اين، حمله به سومين کشور مسلمان در ظرف هفت سال می تواند عواقب به مراتب ‏بدتری نسبت به وضعيت متزلزل کنونی به همراه داشته باشد. نارضايتی بازهای واشنگتن از ‏رشد فزاينده ايران در منطقه نيز نتوانست توسعه ايران را محدود نمايد و مهره هايی نظير ‏صدام حسين نیزدر نهايت توخالی از کار درآمدند. ‏

ترديدی نيست که پبشرفت های ايران از سال 2001 به اين سو افزايش يافته است. سرنگونی ‏صدام و طالبان به حيات بدترين دشمنان ايران پايان داد و به آن کشور اجازه داد روابط ‏درازمدتی را با هم مذهبان شيعه در عراق و افغانستان پی ریزی کند. ايران ضمن برقراری ‏ارتباط با حماس و عمق بخشيدن به مناسبات خود با حزب الله، از ناتوانی اعراب و اسرائيل در ‏پايان دادن به اختلافات فی مابین نیز بهره مند شده است. پس از آنکه دولت بوش پيشنهاد ‏مذاکره بدون پيش شرط با ايران را در سال 2003 و 2006 رد کرد، تهران به تشديد روند ‏برنامه هسته ای خود دست زد؛ چیزی که امکان توليد بمب هسته ای را برای آن کشور فراهم ‏می آورد.‏

با اين حال،توسل به حمله نظامی به عنوان پاسخی به اين چالش ها به تثبيت دستاوردهای ‏ايران، قرار دادن سربازان آمريکايی و ساير متحدان در موقعيت ناگوار در عراق و نيز رشد ‏نجومی بهای نفت منجر خواهد شد. ضمناً حمله نظامی، بازتابی از دست بالا گرفتن توان و ‏اهداف واقعی ايران نیر به شمار خاهد رفت.‏

توان توسعه ايران، با حضور نيروهای نظامی ايالات متحده در منطقه، ضعف داخلی و ‏اختلاف تاريخی ميان اعراب و پارسی ها، سنی ها و شيعيان و نيز در داخل خود شيعيان ‏محدود است. محبوب ترين روحانی در نظر شيعيان سراسر دنيا، آيت الله علی سيستانی است، ‏که در ايران به دنيا آمده، اما نيم قرن گذشته را در عراق زندگی کرده و با ایجاد یک حکومت ‏دينی مخالف است.
‏
بعيد است ايران به عنوان کشوری که محدوده اش از قرن شانزدهم تا کنون تغييری نکرده، در ‏سودای احيای امپراطوری ایران باستان باشد. ضمناً نمی خواهد آلمان نازی دوم يا اتحاد ‏جماهير شوروی باشد و مورد تجزیه قرار گیرد. محمد عطريانفر، يک نويسنده کهنه کار ‏نزديک به اکبر هاشمی رفسنجانی- رييس جمهور سابق ايران- اخيراً در تهران به من گفت، ‏‏«قرار نيست ما پايمان را از گليم مان درازتر کنيم».
‏
کسانی که از سر برآوردن ايران در هراس هستند، معمولاً تنها گوشه هايی از ماجرا، و نه کل ‏داستان، را نگاه می کنند. آنها از اين حقيقت که اکثر اهداف ايران در واقع دفاعی هستند غافل ‏مانده اند: دستيابی به سيستم مجهز و امنيتی در برابر مداخله خارجی، زدن حرف اول در ‏تصميمات منطقه ای و پيشگيری يا به حداقل رساندن انجام اقداماتی که ممکن است با منافع ‏ايران در تضاد باشد، همه جزئی از این مکانیسم دفاعی هستند.
‏
ايران در تلاش برای دستيابی به چنين اهدافی، حزب الله را تجهيز تسليحاتی می کند، اما ‏اقداماتشان را ديکته نمی کند. در حالیکه حزب الله اخيراً قدرت خود را با اشغال بيروت غربی ‏به رخ همگان کشيد، مقامات ارشد ايرانی اعلام کردند اين تصميم توسط حسن نصرالله- رهبر ‏حزب الله- و بدون مشورت قبلی با ايران گرفته شده است. اين اقدام در واکنش به تهدید دولت ‏لبنان علیه سيستم ارتباطی اين سازمان رخ داد.
‏
ايران با حمايت از سپاه مهدی مقتدی الصدر و شبه نظاميان قانون شکن در عراق، به جنگ ‏باواسطه با ايالات متحده مشغول شده است. ايران در عين حال، به دولت نوری المالکی- ‏نخست وزير عراق- هم کمک می کند و اميد دارد هر کدام از احزاب شيعه که در عراق قدرت ‏را در دست گيرند، به ايران وابسته باشند.
‏
هنوز برای قدرت ايران در عراق محدوديت هايی وجود دارد. آن دسته از رهبران عراقی که ‏روزگاری در ايران زندگی می کردند، مايلند پيوندهای خود با ايالات متحده را حفظ کنند تا ‏توازنی در رابطه اشان با ايران پديد آيد. معذالک بين ايرانی ها و عراقی ها قرابت اندکی ‏وجود دارد، هرچند آنها که در مذهب شيعه میان آنها اشتراک وجود دارد. اين عدم قرابت ‏نتيجه جنگ هشت ساله دو کشور در سال های 88-1980 است؛ جنگی که عراق آغازگر آن ‏بود و منجر به کشته شدن ربع ميليون ايرانی شد و فجايعی را به بار آورد که اثرات آن سال ها ‏باقی خواهد ماند. به خاطر دارم يک بار در اوج خشونت های عراق در سال 2006، يکی از ‏ايرانی ها به من گفت: «تو چه انتظاری داری؟ آنها امام حسين ما را کشته اند». قضيه به يکی ‏از احساسی ترين قسمت های تاريخ شيعه بازمی گردد که نوه حضرت محمد در سال 680 به ‏دست سپاه سنی مذهب يزيد در صحرای کربلا کشته شده بود.
‏
اين مهم است که سياستگذاران فعلی و آينده دستگاه ديپلماسی ايالات متحده، ايران را در ابعاد ‏واقعی اش ببينند. بسياری از تحليلگران معتقدند ايران در ازای پايان تحريم های ايالات متحده، ‏پيشرفت در صلح اعراب و اسرائيل و بازگردانده شدن کامل به گفتگوهای منطقه ای و پيوستن ‏به جامعه جهانی، از رفتار کينه جويانه خود دست برخواهد داشت. عدنان ابوعده، وزير ‏اطلاعات سابق اردن و سفير اين کشور در سازمان ملل، می گويد: «بعضی وقت ها، ايرانی ‏ها حاضرند اعراب را به آمريکايی ها بفروشند. آنها می خواهند دوام بياورند». ‏

منبع: سانفرانسيسکو کرونيکل- 19 مه 2008‏

نگاه نيويورک تايمز به مشاجرات اوباما و مک کين --

2008-05-20T23:27:00.001-07:00

جاش ساليوان ‏

سناتور باراک اوباما و جان مک کين در اظهارات جداگانه ای به مشاجره در مورد سياست ‏خارجی آمریکا پرداختند. موضوع اصلی تنش ميان اين دو نامزد انتخابات رياست جمهوری ‏آمريکا، انتخاب رويکرد مناسب درقبال ايران بود.
‏

‏ مک کين نامزد قطعی جمهوری خواهان درانتخابات ریاست جمهوری آمریکا، در بخشی از ‏بحث خود در مورد ديپلماسی خارجی آمریکا از عزم آقای اوباما در ديدار با رهبران ايران ‏انتقاد کرده است و موضع او را ساده لوحانه خواند و گفت سياست فعلی عليه ايران بدرستی ‏معرفی نشده است.اوباما گفته بود رهبران ایالات متحده حاضر بودند حتی با رهبران اتحاد ‏جماهير شوروی که تهديد بزرگتری برای آمریکا محسوب می شدند نیز گفتگوکنند.
‏
سناتور مک کين در نشست مجمع ملی رستوران داران کشور در شيکاگو، مقايسه صوری ‏ایران با شوروی را که توسط اوباما صورت گرفت رد کرد و گفت: «مسلماً ايران يک ‏ابرقدرت نيست و صاحب قدرت نظامی شوروی‎ ‎‏ سابق نيست. اما به اين معنی نيست که تهديد ‏ايران چشمگير نيست».
‏
او سخنان اوباما را که گفته بود مايل است به عنوان يک رييس جمهور، بدون پيش شرط با ‏رهبران ايران ديدار کند، به عنوان «نشانی عمیق از بی تجربگی و قضاوت بی ملاحظه ‏اوباما» توصيف کرد.
‏
اوباما نيز دوشنبه به پاسخگويی پرداخت و گفت سياست دستگاه ديپلماسی بوش در خاورميانه، ‏تنها به قدرت گرفتن ايران منجر شده و تاکید کرد ديدار با ايرانی ها «اقدام معقولی» است.
‏
آقای اوباما گفت: «تهديدی که از سوی ايرانوجود دارد مهم است، اما چيزی که من گفتم اين ‏بود که ما نبايد تنها با دوستانمان صحبت کنيم، بلکه بايد با دشمنانمان هم تعامل کنيم. ديپلماسی ‏يعنی همين».
‏
آقای اوباما در جريان سخنرانی اش در بيلينگ ايالات مونتانا که يک روز قبل از انتخابات ‏مقدماتی حزب دموکرات در اورگان و کنتاکی صورت گرفت، گفت جان اف کندی در مقطع ‏خطرناکی از جنگ سرد، خواستار ديدار با شوروی ها به منظور فرونشاندن بحران موشکی ‏کوبا شده بود.
‏
او گفت: «اين کاری است که يک کشور قدرتمند انجام می دهد. اين کاری است که يک رئيس ‏جمهور قوی انجام می دهد».
‏
در همين حال، سناتور اوباما با نزديک شدن به پايان رای گيری های مقدماتی، موفق شد ‏حمايت يکی ديگر از رهبران ارشد حزب دموکرات را نیز جلب کند. سناتور رابرت سی بيرد، ‏از ويرجينيای غربی با خطاب قرار دادن اوباما به عنوان «يک جوان درخشان پيشرو»، به ‏پشتيبانی از او پرداخت. آقای بيرد به عنوان قديمی ترين عضو سنا هر دو نامزد دموکرات را ‏‏«افراد خارق العاده» خواند. با اينحال، او که خود مخالف سفت و سخت جنگ عراق بوده، ‏اوباما را فردی خواند که «دارای وجود و شهامت شخصی لازم برای خلاص کردن کشور از ‏جنگ ناگوار و پرهزينه عراق» است. ‏

منبع: نيويورک تايمز- 20 مه ‏

خاورمیانه باید ایران و سوریه را عقب بزند‎! -- تحلیل سانفرانسیسکو کرونیکل از اظهارات بوش

2008-05-18T22:13:00.002-07:00

جنیفر لوون

بوش، رییس جمهورآمریکا از اسراییل بطور کامل تمجید کرد. اعراب نیز وعده های جدید او را شنیدند، ضمن ‏آنکه از نصایح او بی بهره نماندند. ‏

روز یکشنبه بوش به رهبران خاورمیانه فهرست طویلی ازاقدامت ضروری ارائه خواهد داد: ایجاد بازار آزاد، ‏انجام اصلاحات سیاسی برای رسیدن به حکومتهای دموکراتیک، اجازه مشارکت بیشتر زنان و جوانان در جامعه، ‏و طرد رژیمهای مخربی مانند ایران و سوریه.‏

بوش در سخنرانی یکشنبه، پیش از اجلاس اقتصاد جهانی در خاورمیانه در شهر ساحلی دریای سرخ، که صدها تن ‏از سیاستمداران و تجاردر آن شرکت می کنند، اظهار کرد: «به همه نشان خواهم داد که تنها راه تأمین خوشبختی ‏واقعی گسترش آزادیهای سیاسی و اقتصادی است.»‏

بوش گفت در این سخنرانی که نتیجه سفر پنج روزه اش به خاورمیانه است، رهبران منطقه را به «اقدام برای ‏تغییرات در خاورمیانه درجهت ایجاد جوامعی که براساس عدالت، تفاهم و آزادی اداره شوند» ترغیب خواهد ‏کرد.‏

مخاطب وی کشورهایی نظیر مصر،میزبان گرد همایی بود که نظام سیاسی ومدنی اش با نظامهای آزاد فاصله ‏زیادی دارد. این سخنرانی که توسط بوش در قلب خاورمیانه انجام شد، در راستای قولهایی بود که وی در مراسم ‏سوگند آغاز دومین دور ریاست جمهوری اش، مبنی بر همکاری با همه ملتها برای «پایان دادن ستمگری در ‏جهان» بر عهده گرفت.‏

ولی منظور رییس جمهور در مورد اینکه رهبران عرب نیز باید «کدورتهای گذشته را کنار بگذارند» ممکن است ‏به منزله فشاری برای صلح با اسراییل و حمایت ازتلاشهای آمریکا برای رسیدن به توافقی میان اسراییل و ‏فلسطینیان تلقی شود.‏

بوش دو روز پیش هنگام شرکت در مراسم شصتمین سالروزایجاد اسراییل، انتقاد چندانی از اسرائیل به میان ‏نیاورد. بر عکس،در میان اعراب چنین برداشت شد که بوش بیش از پیش به سمت اسرائیل متمایل شده است و ‏اینکه واشنگتن به اندازه کافی به اسراییل فشار نمی آورد که از اقداماتی چون فعالیتهای مربوط به ساخت شهرک ‏ها یا محدودیتهای جابجایی، که فلسطینیان را خشمگین می کند، دست بردارد.‏

بوش روز شنبه در دیدار با محمود عباس، کوشید این تلقی را خنثی کند و در همدردی با وضعیت اسف بار ‏فلسطینیان سخن بگوید. وی درحضور محمود عباس گفت «مصمم است» که تا پایان سال به توافق میان فلسطین و ‏اسراییل دست یابد. او گفت: «این فرصتی است برای پایان دادن به رنجهایی که در سرزمین فلسطین جریان ‏دارد.» بوش گفت: «تلف شدن توانایی های وسیع مردم فلسطین واقعا باعث دلشکستگی من می شود.»‏
‏ ‏
جورج بوش در پایان مذاکراتش با نخست وزیر پاکستان، یوسف رضا گیلانی، بر اهمیت بهبود وضع اقتصادی ‏پاکستان تاکید کرد؛ کشوری که به طور جدی باکمبود مواد غذایی مواجه است و در زمینه مبارزه با تروریسم باید ‏به آن کمک کرد. او از پاکستان خواست که به همسایه اش افغانستان کمک کند تا به جای کشت خشخاش که عایدات ‏تجارت آن جیب طالبان را پر می کند، به کشت گندم بپردازند. بوش در کنار استخر،خارج ساختمان ویلایی که در ‏یک هتل لوکس به وی اختصاص یافته بودگفت: «واقعیت امر این است که مردمی که در دلشان امید هست و در ‏نتیجه می توانند برای خودشان کار ایجاد کنند، مردمی هستند که محلی به افراطیون و تروریستها نخواهند داد.»‏

در میان وضعیت سیاسی آشفته در پاکستان، گیلانی که بوش را همراهی می کرد گفت انتخاب او به اتفاق آرا، ‏برای نخست وزیری چیزی است که برای «اولین بار در تاریخ» ملت پاکستان رخ داده است. او با اشتیاق وعده داد ‏که با افراطیون در پاکستان مبارزه خواهد کرد. وی گفت "تروریسم بر خلاف انسانیت و بر خلاف دنیاست: من ‏رهبر بزرگ خود، بی نظیر بوتو، را بر اثر آن از دست دادم".‏

در دسامبر گذشته، بوتو، نخست وزیر پیشین و رهبر حزب مردم پاکستان، بر اثر انفجار بمب کشته شد.‏

بوش همچنین روز یکشنبه با رهبران اردن، دولت فلسطین و عراق ملاقات کرد.‏

بنا بر اظهارات کاخ سفید، بوش قصد داشت که به مساله عراق بپردازد و طرح بغداد برای تخصیص میلیارد ها از ‏پول دولت عراق به طرحهای عمده زیربنایی، کنفرانس سازمان ملل در مورد عراق اواخر ماه در سوئد، سرکوب ‏اخیر شیعیان توسط نخست وزیرعراق، نوری الملکی در دو شهر بصره و صدر و به دنبال آن سرکوب القائده ‏سنی در موصل، را مطرح کند.‏

این مذاکرات در نشست بوش با معاون رییس جمهورعراق، عادل عبدالمهدی و نماینده نخست وزیر برهام صالح ‏صورت گرفت.‏

بنا به اظهار محققان مستقل، در آمد نفتی عراق امسال به 70 میلیارد دلار—دو برابر آنچه پیش بینی شده بود—‏خواهد رسید. عراق بودجه اش را به انجام طرحهای بزرگ اختصاص می دهد، و ایالات متحده همچنان کمکهای ‏مالی برای طرحهای کوچکتر ومحلی و نیز اقداماتی جهت بهبود امنیت را تامین می کند. دموکراتها و حتی بعضی ‏جمهوریخواهان معتقدند که مشارکت آمریکایی ها در مخارج عراق نباید ادامه یابد.‏

تاکید بوش بر ایران، بازتاب تمایل او برای مقابله با خواسته ایران برای نفوذی بیشتر در منطقه است. ضرورت ‏جدیدی که باعث این تاکید شده است، آشوب اخیر لبنان است که ایالات متحده و بسیاری از کشورهای سنی عرب،‏
معتقدند که از ایران شیعه و سوریه نشأت گرفته است.‏

منبع : سانفرانسیسکو کرونیکل - 17 مه ‏

كشمكش بر سر گاز ايران -- تحليل لومونداز رقابت شركت هاي نفتي اروپايي

2008-05-18T22:13:00.001-07:00

‏ روز 11 فوريه 2008، در ميان انبوه مدعويني كه براي شركت در ميهماني بيست و نهمين سالگرد انقلاب ‏اسلامي راهي سفارت ايران در پاريس شده بودند، كريستف دو مارژوري مدير عامل توتال نيز ديده مي شد. ‏

شركت نفتي فرانسوي توتال با وجود آنكه به هيچ وجه هوادار سينه چاك حكومت آخوندها نيست، هميشه سعي ‏كرده روابط حسنه خود را با تهران حفظ كند. سرمايه گذاري در كشوري كه به خاطر برنامه هسته ايش ‏مشمول تحريم هاي سازمان ملل شده است كاريست دشوار امّا به اين خاطر نبايد فرصت هاي آينده را سوزاند ‏زيرا ايران كه از نظر ذخاير گاز دومين رتبه را در جهان دارد خواه ناخواه منبع جديدي براي تأمين سوخت ‏اروپا خواهد شد. ‏

در حال حاضر شركت هاي بزرگ نفتي آمريكائي، اروپائي و آسيائي موقعيّت متزلزلي دارند و همه به ‏
ميدان هاي نفتي پارس جنوبي در خليج فارس، كه بزرگترين منبع گاز كره زمين است چشم دوخته اند. امّا تنش ‏هاي ژئو پليتيكي، رشد هزينۀ طرح هاي نفت و گاز و قراردادهای پایاپای‏‎ ‎‏ پيشنهادي ايران براي بازپرداخت ‏سرمايه شركت هاي عظيم نفتي كه سود چنداني براي آن ها ندارد، همه دست به دست هم داده اند و مانع ‏شروع عمليات بهره برداري مي شوند. ‏

روز دوشنبه 12 مه آقاي دو مارژوري بار ديگر در قطر، كه با ايران در ميدان وسيع گاز خليج فارس سهيم ‏است، اعلام كرد كه مايل به همكاري " دراز مدت" با ايران است امّا ضمناً اضافه كرد كه ايران نبايد انتظار ‏تصميم گيري سريع را از اين شركت داشته باشد . توتال براي سرمايه گزاري ميليارد ها دلار در طرح پارس ‏جهت استخراج و تبديل گاز طبيعي به مايع مردد است. بسياري از شركت هاي نفتي ديگر هم در اجراي اين ‏طرح تعلل مي ورزند.‏

شركت هاي انگليسي ـ هلندي شل و رپسول اسپانيا مايلند با از سر گيري مذاكرات درباره تجديد قرارداد ‏استخراج گاز يكي از حوزه هاي پارس جنوبي، كه در سال 2002 منعقد شد و قرار بود در 2007 باز دهي ‏داشته باشد، براي خود فرصت بخرند.‏

امّا اين ترديدها و تعلل ها به مذاق ايراني ها خوش نمي آيد. وزير نفت ايران اخيراً اظهار داشت:" غرب مي ‏گويد كه ايران دارد توتال و شل را بيرون مي كند امّا ما تا به حال به اين دو شركت هيچگونه اخطاري نداده ‏ايم". عليرغم اين گفته، غلامحسين نوذري در ماه مارس به شركت هاي مذكور حالي كرد كه براي تصميم ‏گيري تا ماه ژوئن بيشتر فرصت ندارند. ‏

تهران دائماً تهدید مي كند كه در صورتي كه اين شركت ها بيشتر از اين كار را معطل نگاه دارند گاز پروم ‏روسيه و گروه هاي هندي يا چيني جايشان را خواهند گرفت، اما واقعيت اينست كه ايراني ها در ساحل ‏روبرويشان در خليج فارس، قطر را مي بينند كه در نتيجه همكاري با شركت هاي عظيم نفتي خارجي در ‏عرض چند سال به اولين صادركننده جهاني گاز مايع طبيعي تبديل شده است. تعداد چاه هاي استخراج گاز و ‏كارخانه هاي تبديل گاز به مايع آنقدر در قطر زياد شده است كه دوحه تصميم گرفته است تا سال 2010 ‏سرمايه گذاري در بخش گاز را به حالت تعليق درآورد!‏

تهران هنوز نمي داند مي خواهد با گازش چكار كند. كلمان ترم، كارشناس ايران در انستيتوي روابط بين ‏المللي فرانسه( ايفري) مي گويد:"در درون حكومت بحث و جدل بر سر اولويت هاي استفاده از گاز زياد است. ‏نمي دانند بايد اولويت را به مصرف داخلي بدهند[ زمستان امسال ايران مجبور شد گاز را وارد كند] يا آن را ‏به ميدان هاي نفتي تزريق كنند‍] براي پمپاژ در چاه های نفت] يا صادرش كنند".‏
‏ ‏
ايران به علّت عدم كفايت مالي قادر نيست همه اين راه ها را باهم دنبال كند. به گفته كارشناس مزبور " براي ‏نيل به هدف تعيين شده از جانب مقامات مسئول يعني تبديل ايران به سوّمين توليد كننده جهاني تا ده سال ديگر، ‏سرمايه گزاري هاي بزرگ خارجي اجتناب ناپذير است". امّا كارشكني هاي منظم واشنگتن مانع دستيابي ‏ايران به اين هدف جاه طلبانه است. قانون داماتو كه در 1996 در كنگره آمريكا به تصويب رسيد، سرمايه ‏گزاري هاي بزرگ در جمهوري اسلامي را به هرشكل تحريم كرده است و ايالات متحده كه در تمام اين سال ‏ها مشغول پر كردن انبارهاي نفت خود بوده است با تحت فشار گذاشتن بانك ها و صنايع سوختي مي خواهد ‏حتي فكر معامله با جمهوري اسلامي را در نطفه خفه كند.‏

و در اين ميان ايران در انتظاربهتر شدن اوضاع مي كوشد ثابت كند كه هنوز كشور نفت خيز بزرگي است و ‏مي تواند ثروتش را به تنهائي استخراج كند. محمود احمدي نژاد، رئيس جمهور ايران از جمله كساني است كه ‏از شركت هاي نفتي داخلي توقع دارند ثابت كنند كه قادرند از خير فن آوري و سرمايه گزاري خارجي ‏بگذرند. مثلاً پس از آنكه شركت ژاپني اينپكس در اواخر 2006 ـ به گفته بعضي از منابع آگاه تحت فشار ‏آمريكاـ كارش را به نوعي تعطيل كرد ايران در ماه فوريه بهره برداري از ميدان عظيم نفتي آزادگان( واقع در ‏جنوب غربي ايران) را آغاز كرد، اقدامي كه علاوه بر بعد اقتصادي داراي ابعاد سياسي نيز بود.‏

امّا پيچيدگي روند توليد گاز طبيعي مايع، ايران را به دانش شركت هاي بزرگ خارجي نياز مند مي كند.‏
آيا گازپروم روسيه مي تواند در اين عرصه جانشين شركت هاي غربي شود و از اين طريق سلطه خود را بر ‏شبكه گازرساني به اروپا تحكيم كند؟ پاسخ به اين سئوال به دليل عدم تجهيز غول نفتي روس به دانش فني تبديل ‏گاز به مايع منفي است به همين دليل هم هست كه گازپروم تاكنون در پارس جنوبي سرمايه گزاري بزرگي ‏نكرده است. در تهران نظرها در مورد توافقنامه همكاري در زمينه انرژي، كه در سال 2007 ميان احمدي ‏نژاد و ولاديمير پوتين به امضاء رسيد، همگون نيست و به گفته آقاي ترم كارشناس ايفري، بعضي از جريان ‏هاي سياسي در مورد تمايلات" امپرياليستي" روسيه از قديم الايام هشدار مي دهند.‏

عليرغم نزديكي تهران و مسكو در بهره برداري از منابع سوختي نظير برق، انرژي هسته اي و نفت، دو ‏كشور در واقع رقيب يكديگر به شمار مي روند. موقعيت جغرافيائي ايران موجب خواهد شد كه اين كشور به ‏تأمين كننده اصلي سوخت اروپا و آسيا بدل شود به همين دليل گاز پروم به هيچ وجه مايل نيست گاز ايران به ‏سوي قارّه پير جريان پيدا كند مخصوصاً از طريق خط لوله نابوكو كه در اين صورت ايران رقيب خطرناكي ‏براي روسيه خواهد شد. بدون طلاي آبي ايران طرح احداث اين خط لوله كه از سوي اتحاديه اروپا و آمريكا ‏حمايت مي شودجامه عمل نخواهد پوشيد به خصوص كه اروپا به قدري در آسياي مركزي تعلل كرده است كه ‏روس ها توانسته اند بخشي از گاز كشورهاي شرق خزر را پيش خريد كنند.‏

گاز پروم مدافع احداث خط لوله" خودش" يعني ساوث استريم، با كمك شركت نفتي اني ايتاليا است زيرا ‏روسيه با ارسال گازسيبري و آسياي مركزي از طريق اين خط لوله وابستگي اروپا را به خودش بيشتر خواهد ‏كرد. مسكو ضمناً از طرح " خط لوله صلح" كه ايران را از طريق پاكستان به هند( و احتمالاً چين) متّصل ‏خواهد كرد حمايت مي كند، طرحي كه واشنگتن به شدّت با آن مخالفت مي كند زيرا معتقد است كه جمهوري ‏اسلامي از اين طريق خواهد توانست از انزواي اقتصادي و سياسي خارج شود. ‏

‏ منبع: لوموند 16 مه ‏
‏ ‏

حزب الله : قدرت بدون مسئوليت -- نگاه تايم به نقش ايران در تحولات لبنان

2008-05-18T09:34:00.001-07:00

اندرو لی باترز ‏

بيروت که مانند يک سالن محل برگزاری کنسرت در حلقه ای از کوهستان ها احاطه شده، از ‏نظر بازتاب صداها کيفيت فوق العاده ای دارد. به همين دليل است که نبرد خيابانی 8 ماه مه ‏ميان شبه نظاميان حزب الله و طرفداران دولت لبنان، صدای انفجار موشک و تفنگ های ‏خودکار در تمام شهر طنین انداز بود و از آن اجرای يک سمفونی از جنگ داخلی به گوش ‏می رسید.
‏
اما نبرد بيروت صبح روز بعد تقریبا پايان يافته تلقی می شد. شبه نظاميان حزب الله در ظرف ‏تنها شش ساعت، کنترل بيروت غربی را از دست دولت خارج کردند. از نظر بعضی ها اين ‏صحنه ای زننده بود. مردان ريش دار و مجهز به تفنگ و موشک انداز بر فروشگاه های لباس ‏زير و استارباکس در ناحيه تجاری مسلط شدند. آنها در نقاط ديگر به محاصره منازل وزيران ‏و نمايندگان مجلس دست زدند و به نظارت بر خالی شدن اتوبوس دانشجويان دانشگاه آمريکايی ‏بيروت پرداختند. يکی از جنگجويان حزب الله که در گردشگاه ساحلی کورنيک مستقر بود ‏گفت: «برای ما اين مثل يک گردش بود. بعضی از آنها (وفاداران به دولت) التماس می کردند ‏که آنها را نکشيم. آنها تقريباً شلوارشان را خيس کرده بودند».
‏
پيروزی حزب الله را به زحمت می توان غافلگيرکننده فرض کرد. مردان شبه نظامی شيعه که ‏هزاران نفرند و توسط ايران و سوريه مسلح شده اند از نبرد با ارتش اسرائيل جان سالم به در ‏بردند و اين در حالی است که طرفداران فواد سينيوره- نخست وزير دولت لبنان- در ‏پايگاههاي خود به زحمت دارای تسليحات لازم هستند.
‏
نه پليس و نه ارتش لبنان که صدها ميليون دلار تجهيزات و آموزش های ايالات متحده خرج ‏آنها شده است، حتی جرات بالا بردن انگشت خود را دربرابر حزب الله نداشتند. مدت طولانی ‏بعد از اينکه شبه نظاميان خيابان ها را ترک کردند، ارتش اعلام کرد در صورت بروز مناقشه ‏در آن دخالت می کند اما دست به خلع سلاح حزب الله نخواهد زد.
‏
عليرغم پشتيبانی ايالات متحده، کشورهای غربی و دولت های عرب نظير عربستان سعودی ‏از فواد سينيوره، بعيد به نظر می رسد او از قدرت کافی برخوردار باشد. اين شيخ حسن ‏نصرالله- رهبر حزب الله- است که دستور آتش راصادر می کند.
‏
اين وضعيت آشنا به نظر می رسد؟ به عراق فکر کنيد. جايی که دولت تحت حمايت ايالات ‏متحده در منطقه سبز محصور مانده و به جنگ های نامنظم با شبه نظاميان شيعه مشغول ‏است. به فلسطين فکر کنيد، که عليرغم حمايت آمريکا، محمود عباس- رئيس جمهور آن ‏کشور-در نوار غزه، در برابر حماس، که مورد حمايت ايران است، فاقد هرگونه قدرتی است. ‏وقتی به مناقشه مرگبار اعراب می پردازيم، دولت بوش هرگز نتوانسته از طرف پيروز ‏حمايت کند. در مقابل، انتظارات خود را به طور غيرواقعی بر احزاب ميانه پايه نهاده و گروه ‏های تندرو را دست کم می گيرد. بلال صعب، يک کارشناس لبنانی در موسسه بروکينگز، ‏می گويد درسی که گرفته می شود اين است که «شما نمی توانيد در يک جنگ داخلی، طرف ‏کسی را بگيريد».
‏
قدرت بدون مسوليت
شیخ حسن نصرالله نيروهای خود را پس از تلاش دولت در برچيدن شبکه مخابراتی خصوصی ‏اين گروه به خيابان ها گسيل کرد. هرچند در لبنان دموکراسی وجود دارد، اما مشروعيت ‏دولت بر پايه سيستم سهميه های فرقه ای بنا شده است. بدون حضور بزرگترين گروه شيعه، ‏نخست وزير سنی از فقدان حقانيت و اعتبار در خيابان های اين کشور رنج خواهد برد. بهايی ‏که برای بازگرداندن شيعيان بايد پرداخت عبارت است از: سهم بزرگتری از قدرت که شامل ‏حق وتوی تصميمات مجلس هم می شود. ‏
سينيوره و ساير اعضای طرفدار آمريکا در ائتلاف او تا کنون از قبول اين خواسته شانه خالی ‏کرده اند. ترس آنها علاوه بر ساير موارد، از اين است که چنين قدرتی به حزب الله مشروعيت ‏تشکيل دولت در دولت را می دهد.
‏
آن چه در لبنان رخ داد برای اسرائيل که خود درگير جنگی به بهای 1600 نفر کشته (عمدتاً ‏لبنانی ها) در سال 2006 با حزب الله شد، خبرهای بد محسوب می شوند. لبنانی ها معتقدند در ‏اسرائیل معاون نخست وزير حيم رامون، تحت کنترل سازمان های تروريستی است و دولت ‏آن کشور بی خبر مانده است. اسرائيلی ها هم می گويند در پشت حزب الله، احتمالاً تهديد ‏بزرگتری نهفته است.
‏
به گفته آن ها حزب الله که تحت سيطره ايران است، به تهران اجازه می دهد نفوذ خود را در ‏دريای مديترانه افزایش دهد و اين چيزی است که ايالات متحده و هم پيمانان اروپايی اين ‏کشور می بايست در محاسبات خود وارد کنند.
‏
در همين حال پنتاگون اين را که عزيمت ناو يو اس اس کول از خليج فارس به دريای مديترانه ‏در واکنش به بحران لبنان بوده، رد کرده است.
‏
واکنش دولت بوش عمدتاً نظاره از دور بوده است. جرج بوش ايران را به حمايت از حزب ‏الله متهم می کند و کاندوليزا رايس، وزير خارجه اين کشور، از اتحاديه عرب می خواهد ‏درباره محکوميت خشونت ها در لبنان، بيانيه صادر کند. در واقع اين اولين بار نيست که دولت ‏بوش در خاورميانه گزينه های مناسبی را پيش روی خود نمی بيند. آمريکا ديگر نمی تواند ‏برای توقف رشد حزب الله روی سينيوره و نيروهای امنيتی لبنان حساب کند. صعب می گويد ‏تنها راه دستيابی به اين هدف، اعمال فشار بر اسراييل برای بازپس دادن نواحی اشغال شده در ‏سال 1967 است. او می گويد: «اين دستمايه ای را که حزب الله به خاطر آن دست به اسلحه ‏برده است، از ميان برمی دارد». ‏

از سوی ديگر، اسرائيل هيج علامتی در تن دادن به اين خواسته از خود نشان نمی دهد. عده ‏کمی در لبنان انتظار دارند به اين زودی ها از قدرت نصرالله و شبه نظاميانش در لبنان کاسته ‏شود. به همين دليل است که برخی متحدان آمريکا در دولت سينيوره فکر می کنند بهتر این ‏است که حزب الله وارد بازی شود نه این که در وضعیتی بیفتد که احساس کند دارد فنا و ‏حذف می شود. وليد جنبلاط، يکی از رهبران در ائتلاف دولت، در تماس تلفنی 11 مه با نبيه ‏بری، رييس مجلس و يک متحد حزب الله، به او گفت: «به نصرالله بگو من جنگ را باختم . او ‏پيروز شده است. پس بيا بنشينيم و برای رسيدن به مصالحه با هم گفتگو کنيم. من حمایت ترا ‏درخواست می کنم».‏

منبع: تايم – 15 مه ‏

نگاه يو اس اس تودی به حادثه عراق -- ايران: اين دسيسه آمريکا است

2008-05-18T09:32:00.000-07:00

‏ايران روز جمعه مسووليت زخمی شدن دست کم سه تن از ديپلمات های خود در جريان ‏تيراندازی های بغداد را متوجه آمريکا دانست و با عصبانيت اعلام کرد آمريکايی ها به تشويق ‏حملات عليه ايرانی ها در عراق می پردازند.
‏
اين حادثه که ممکن است توسط سربازان عراقی در نتيجه مشاجره در يک ايستگاه بازرسی ‏به وجود آمده باشد، منازعه بی سابقه ای را ميان ايران و دولت عراق رقم زده است. دولت ‏عراق روابط نزديکی با ايران دارد.
‏
ظرف هفته های اخير رسانه های ايرانی بارها از سرسپردگی افراطی دولت شيعه اين کشور ‏به واشنگتن ابراز ناراحتی کرده اند. تنش ها با اقدامات دو ماهه گذشته نوری المالکی در ‏رويارويی با شبه نظاميان شعله ور شد. ايالات متحده، ايران را به پشتيبانی از اين شبه نظاميان ‏متهم می سازد و ايران هم چنين اتهاماتی را رد می کند.
‏
حمله به دیپلومات های ایرانی روز پنجشنبه در حالی رخ داد که کاروان حامل ايرانيان قصد ‏عبور از پل منتهی به يک مکان مذهبی شيعيان در کاظمين عراق در شمال بغداد را داشت.
‏
يک مقام وزارت کشور عراق که نخواست نامش فاش شود، گفت سربازان عراقی مستقر در ‏ايستگاه بازرسی به تبادل آتش با محافظان اين کاروان پرداختند. مشاجره وقتی رخ داده که ‏اغلب ايرانی ها قادر به ارايه اوراق شناسايی خود نشده اند.
‏
قاسم عطا، يک سخنگوی ارتش عراق در بغداد، هم گفت مردان مسلح شناخته نشده ای پشت ‏اين ماجرا بودند.‏
منوچهر تسليمی، سخنگوی سفارت ايران، اعلام کرد از اينکه مردان مسلح چه کسانی بودند ‏اطلاعی ندارد. به گفته وی دو ديپلمات ايرانی، يک فرد ايرانی ديگر و يک کارمند عراقی ‏زخمی شده اند که شرايط آن ها مناسب است.
‏
سروان ديويد راسل، يک سخنگوی ارتش ايالات متحده در بغداد گفت ارتش عراق چهار ‏ايرانی زخمی شده را به همراه راننده عراقی شان در خودرو پيدا کرد، شناسائی زخمی ‏شدگان به اين سرعت امکان پذير نبوده است.
‏
راس در اظهار نظری که با پست الکترونيک ارسال شد اعلام کرده که گزارش ها نشان می ‏دهد نيروهای امنيتی عراق «اوضاع را به شکل مناسبی مديريت کرده اند و درجه عمکرد ‏حرفه ای آنها بالا بوده است».
‏
علی حسينی، سخنگوی وزارت خارجه ايران، آمريکا را هدف سخنان خود قرار داد و گفت ‏اظهارات تند عليه ايران به آتش حملات عليه ايرانی ها دامن زده وی در عین حال توضیح ‏داده که اظهار نظر آمریکائی ها به رفتار غيرانسانی اشغالگران و گروه های تروريستی در ‏عراق دامن می زند.
‏
وزارت خارجه ایران در بيانيه ای اعلام کرد: «مسوليت تامين امنيت ديپلمات ها و نيز افراد ‏متعلق به مراجع بين المللی و ديپلماتيک در عراق بر عهده اشغالگران است. رفتار مشکوک ‏نيروهای ايالات متحده در مسايل امنيتی عامل ايجاد ناامنی فزاينده در عراق شده است.
‏
ارتش ايالات متحده هم در بيانيه ای اعلام کرد آمريکايی ها «به هيچ عنوان در اين حمله نقشی ‏نداشته است» و آمريکا «هرگونه حمله به مهمانان و ديدارکنندگان از هر کشوری را محکوم ‏می کند».
‏
ايالات متحده و ايران بر سر شبه نظاميانی که با دولت المالکی درگیری دارند و اعضای شيعه ‏آن ها که روابط محکمی با ايران دارند، دچار اختلاف هستند. المالکی در ماه آوريل دستور ‏حمله به شبه نظاميان شيعه در بصره را صادر کرد که به چندين هفته جنگ در مناطق جنوبی ‏عراق و شهرک تحت کنترل شديد شيعيان موسوم به صدر منجر شد.
‏
به گفته یکی از آگاهان زماني که هيات نمايندگی عراق به ایران رفت تا درباره فرونشاندن ‏منازعات داخل عراق صحبت کنند، با سرزنش مقامات آن کشورروبرو شدند. ايرانی ها از ‏دولت عراق به خاطر تبديل شدن به آلت دست واشنگتن و امضای قراردادی برای دادن اجازه ‏حضور دائمی ايالات متحده، در همسايگی ايران، انتقاد کردند.‏

منبع: يو اس تودی – 16 مه ‏

تحليل کريستين ساينس مانيتور از چالش های لبنان -- دژ خاورميانه ای ايران

2008-05-18T09:31:00.000-07:00

‏در کشمکش ميان شيعيان و سنی ها در خاورميانه، بايد مقام اول را به قدرت تندروی ايران ‏شيعه داد. ايران از طريق نماينده شبه نظامی خود- حزب الله- نشان داد که می تواند در قامت ‏قدرت واقعی لبنان ظاهر شود. برای اين کار فقط چند روز لازم بود. ‏
هفته پيش شبه نظاميان شيعه در لبنان به طرفداران ضعيف دموکراسی تحت حمايت غرب که ‏از دل انقلاب سرو سال 2005 بيرون آمده، يورش بردند و با سرکوب مخالفان، به کشتار ده ‏ها تن از مردم دست زدند. این حادثه لبنان را در وحشت شروع يک جنگ داخلی نظير ‏اوضاع اسفبار بين سال های 1975 تا 1990 فروبرد.
‏
ولی حزب الله به احتمال زیاد به جنگ داخلی فکر نمی کرد. اين تنها ضرب شستی کوچک ‏بود برای نمايش برتری نظامی اين گروه تحت حمايت ايران و سوريه. پس از غيرقانونی ‏اعلام شدن شبکه مخابراتی آن هااز سوی دولت و اخراج يک مقام نزديک به اين گروه از ‏فرودگاه بیروت، چنین قدرت نمائی لازم شد. اکنون حزب الله با زيرکی تمام می تواند دولت را ‏برای اعطای قدرت قانونی بيشتر تحت فشار بگذارد. ‏
اين منازعات لرزه شديدی بر پيکر دولت های عرب سنی خاورميانه، نظير عربستان سعودی ‏و مصر انداخت چرا که آنها ايران را در حال پیشروی در منطقه مشاهده می کنند.
‏
اين امرواقعيت دارد. از زمانیکه صدام حسين دشمن بزرگ ايران با تهاجم ايالات متحده ‏سرنگون شد، فضای بيشتری برای اشاعه اسلام، با برداشت خاص ایران، در منطقه پديد آمده. ‏تهران عليرغم کارکرد مايوس کننده اقتصادی دولت در داخل آن کشور، چهره چالش ‏برانگيزی را از خود در برابر دشمنان خارجی نظير سعودی، اسرائيل و غرب به نمايش ‏گذاشته است.
‏
ايران با تجهيز و حمايت از شبه نظاميان عراق، مشکلات متنابهی را سر راه ايالات متحده در ‏اين کشور قرار داده و در افغانستان نيز به کمک طالبان شتافته است.
‏
حماس نماينده تروريستی و ضد اسرائيلی ديگر ايران درنوارغزه است. اليوت آبرامز، مشاور ‏امنيت ملی رييس جمهور آمريکا که در سفر هفته جاری بوش به خاورميانه او را همراهی می ‏کند، می گويد ظرف هفت سال گذشته، «ميزان کمک های ايران به حماس از افزايش ‏چشمگيری برخوردار شده است».
‏
اکنون ايران مشغول افزودن به قدرت شیعیان لبنان است که می تواند به انقباض عضلات ‏شيعه آن کشور در مقابل گروه های فرقه ای ديگر و اسرائيل بینجامد دست بزند. اسراييل هم ‏می بايد تصميم بگيرد که آيا درمقابل برنامه هسته ای ايران، باید رفتاری نظير آنچه با سوريه ‏و عراق انجام داد، در پيش گيرد؟
‏
در سوی ديگر خاورميانه کشورهای عربی، ايالات متحده و منافع دموکراتيک و نيز اسرائيل ‏قرار گرفته اند. البته اهرم های قدرت اين کشورها در لبنان محدود است.
‏
حزب الله به خوبی تجهيز شده و از سازمان منظمی برخوردار است. هيچ کس قصد اين را ‏ندارد يا نمی تواند آنها را خلع سلاح کند. نه دولت لبنان و نه اسرائيل - که از عهده سرکوی ‏حزب الله در سال 2006 برنيامد. نیرو های پاسدارصلح سازمان ملل نیزنتوانستند آن ها را ‏خلع سلاح کند. ايالات متحده هم که در عراق زمينگير شده است، انفجار سال 1983در پايگاه ‏خود در بیروت را به خاطر دارد. واقعيت اين است که در وهله اول، اين تلاش دولت لبنان ‏برای تضعيف قابليت های نظامی حزب الله بود که آتش طغيان اين گروه را شعله ور ساخت.
‏
در همين حال، اتحاديه عرب هم که مذاکرات لبنان در هفته جاری را برپا کرده است، خود فاقد ‏اعتبار کافی است. اين اتحاديه چگونه می تواند به تقسيم قدرت دموکراتيک در لبنان بيانديشد ‏درحاليکه رهبران آن، خود در کشورهايشان با مشکل روبرو هستند؟

بنابراين برای نهادينه کردن دموکراسی در لبنان به حمايت های بيشتری- چه به صورت کمک ‏به توسعه اقتصادی آن کشور ویا به صورت تجهيز و تسليح بيشتر ارتش لبنان باشند - نياز ‏است. اسلامگراهای خشونت طلب نمی تواند لبنان را برای خاورميانه الگو قرار دهند.‏

منبع: کريستين ساينس مانيتور – 14 مه ‏